Στην Ειδικότητα...

"Στην Αμερική θα είχες ήδη πάρει εξιτήριο"

2011-09-27T23:25:00.001+03:00

Για διάφορους λόγους μπορεί να καθυστερήσει κανείς να βγει από το νοσοκομείο. Επειδή ο θεράπων γιατρός δεν είναι σίγουρος αν πρέπει να πάρει εξιτήριο ο άρρωστος ή είναι πιο ασφαλές να μείνει μέσα λίγο ακόμα. Επειδή ο άρρωστος δεν έχει μεταφορικό μέσο για να πάει σπίτι του και οι συγγενείς του θα μπορούν να τον μεταφέρουν σε δυο μέρες. Επειδή δεν έχει δώσει ακόμα το φακελάκι. Επειδή δεν ξέρει κανείς τι ακριβώς έχει. Επειδή δε θέλουν οι συγγενείς να πεθάνει ο άνθρωπός τους στο σπίτι. Επειδή δε θέλουν οι συγγενείς να φροντίσουν τον άνθρωπό τους στο σπίτι. Επειδή, επειδή, επειδή...

Όποιος και να είναι ο λόγος, το δημόσιο επιβαρύνεται το κόστος νοσηλείας του αρρώστου. Και έπρεπε να φτάσουμε στη χρεοκοπία για να καταλάβουμε στην Ελλάδα τι σημαίνει αυτό. Αν το έχουμε καταλάβει ακόμη.

Στην Αμερική, επειδή το κόστος έχει αναγνωριστεί ως σημαντικός παράγοντας της λειτουργίας του συστήματος υγείας, εξετάζουν τη σχέση κόστους - ωφέλειας. Είναι ασφαλές για τον άρρωστο να πάρει εξιτήριο; Τι πιθανότητες έχει να υπάρξει κάποια επιπλοκή; Αν γίνεται, φεύγει το γρηγορότερο δυνατόν. Για να ελαχιστοποιηθεί το κόστος.

Πολλές αντιρρήσεις μπορούν να διατυπωθούν. Όμως η ουσία παραμένει. Τα νοσοκομεία δεν είναι ξενοδοχεία, ούτε επιχειρήσεις των ιατρών. Ούτε οίκοι ευγηρίας. Ούτε χώροι για να περιμένει κάποιος το τέλος. Η "ευαισθησία" σε οικογενειακά ή κοινωνικά προβλήματα έχει τεράστιο οικονομικό κόστος. Και το κόστος αυτό το επιβαρυνόμαστε όλοι. Και η επιβάρυνση είναι πιο έντονη στους αδυνάτους.

Ο εξορθολογισμός του συστήματος υγείας είναι απαραίτητος. Οι νοοτροπίες δύσκολα αλλάζουν. Πρέπει να γίνει κάτι, αλλά τι; Πόσο δυνατός είναι ένας κεντρικός σχεδιασμός;

Το ζήτημα του κόστους είναι σημαντικό. Από τις μη αναγκαίες ιατρικές εξετάσεις που γίνονται επειδή δεν είναι σίγουρος ο ιατρός που τις παραγγέλνει αν πρέπει να γίνουν ή όχι, μέχρι την παράταση της νοσηλείας του αρρώστου για διαφόρους λόγους, το σύστημα υγείας είναι κοστοβόρο. Μόνη λύση ο εξορθολογισμός. Δηλαδή η χρήση της λογικής για να βρούμε μια άκρη σε αυτό το κουβάρι. Σε μια κοινωνία εθισμένη στον ανορθολογισμό όλα αυτά ακούγονται εξωπραγματικά. Και όμως είναι αναγκαία περισσότερο παρά ποτέ.

Ατομική και Συλλογική Κατάθλιψη

2011-06-13T01:14:00.003+03:00

Το 2004 έχασαν τις εκλογές ο Σημίτης και ο Παπανδρέου και κέρδισε ο Καραμανλής. Θυμάμαι τότε πως όσο και αν προσπάθησα να βρω γιατί έπρεπε να βγει ο Καραμανλής, δε βρήκα τον λόγο. Από τη μια είχαμε μια κυβέρνηση που είχε κάνει άπειρα έργα εκσυγχρονισμού της χώρας και είχε βελτιώσει το βιωτικό μας επίπεδο, από την άλλη είχαμε έναν άνθρωπο κενό περιεχομένου και ένα κόμμα που μεταχειριζόταν μαφιόζικες μεθόδους (βλέπε φυλλάδια σε παπάδες υπογεγραμμένα από ψεύτικη πατριωτική οργάνωση που δυσφημούσαν τους Παπανδρέου) για να πάρει την εξουσία.

Ο χρόνος κυλούσε και η νέα κυβέρνηση με έριξε σε βαριά θλίψη. Έβλεπα ότι δεν έκαναν τίποτα. Αρνούνταν να πάρουν οποιοδήποτε μέτρο. Ούτε καν αξιοποίησαν την παρακαταθήκη που τους είχαν αφήσει οι προηγούμενοι. Ο καιρός περνούσε με φιέστες: ολυμπιακοί αγώνες, ποδόσφαιρο, μπάσκετ, γιουροβίζιον... Αλλά νέες αλλαγές δε συνέβαιναν. Καταλάβαινα πως η χώρα μαράζωνε, πως καταστρεφόταν και λυπόμουν αφάνταστα. Έβλεπα τους δεξιούς τηλεπαρουσιαστές να εξυμνούν το τίποτα, τους αριστερίζοντες αριστοφάνηδες να λατρεύουν τον Καραμανλή, τα μεγάλα κανάλια να γυρίζουν την υποστήριξή τους στη νέα κυβέρνηση και απογοητευόμουν. Η δημόσια ζωή δόξαζε το τέλμα.

Εκείνα τα χρόνια ξυπνούσα και κοιμόμουνα με ένα βάρος στην καρδιά. Ένα βάρος επειδή πονούσα την πατρίδα μου και την έβλεπα να χάνεται μέρα με την μέρα. Ήξερα πως ο αυτόματος πιλότος μόνο σε καταστροφή μπορεί να οδηγήσει. Αλλά δε φανταζόμουν το μέγεθος της καταστροφής.

Το 2007 κάηκε η μισή Ελλάδα. Ο Παπανδρέου είχε κάνει ηγετικές εμφανίσεις και με επιχειρήματα και μεστό πολιτικό λόγο ζητούσε από τον ελληνικό λαό να αναλάβει την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας. Ήμουν αισιόδοξος για το μέλλον. Θεωρούσα τον Καραμανλή ξοφλημένο και πόναγα για τις στάχτες τις πατρίδας μου στις οποίες είχε παραδοθεί από μια άφρονα κυβέρνηση που δεν ασχολήθηκε ποτέ της σοβαρά με τίποτα. Και όμως, παρά τον πόνο, πάνω στα αποκαΐδια, οι συμπατριώτες μου, οι κάποιοι συμπατριώτες μου τέλος πάντων, προτίμησαν το τριχίλιαρο από την εθνική σωτηρία και αναγέννηση. Έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στους καταστροφείς και εκείνοι πάτησαν γκάζι.

Στην δεύτερη περίοδο Καραμανλή όχι απλά εκτροχιάστηκαν τα πάντα, με το δημόσιο χρήμα να σπαταλάται με ρυθμούς που δεν είχε ξαναδεί η χώρα, αλλά καταστράφηκε και το κέντρο της Αθήνας. Η πόλη μου έπεσε στα χέρια μανιακών με την κυβέρνηση να παρακολουθεί από τις οθόνες των τηλεοράσεων χωρίς να θέλει να κάνει τίποτα για να σταματήσει το κακό. Σκηνές που δεν είχαν διαδραματιστεί σε ευρωπαϊκή πόλη έλαβαν χώρα στην Αθήνα και οι ζημιές ήταν ανυπολόγιστες.

Παρόλα αυτά, ο ανίκανος εξακολουθούσε να θεωρείται καταλληλότερος και το ΠΑΣΟΚ συνέχιζε να θεωρείται πληγή για τη χώρα. Τέλος, και αφού η κυβέρνηση, ή τέλος πάντων ο κολλητός του κυβερνήτη, προσπάθησε να κλείσει φυλακή τον Κοντομηνά, μάθαμε για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, το οποίο τελικά προκάλεσε και την πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή.

Η αιτία της καθημερινής τρέλας στα μέσα ενημέρωσης που με ανάγκασε να σταματήσω να βλέπω τηλεόραση είχε αρθεί. Η ελπίδα είχε ξαναδημιουργηθεί. Για πρώτη φορά μετά από πεντέμισι χρόνια ξαναανάσανα χωρίς να αισθάνομαι αυτό το βάρος. Η Ελλάδα θα γινόταν καλύτερη. Με πολλές αλλαγές. Με τομές στον τρόπο λειτουργίας του κράτους. Με σχέδιο και αποφασιστικότητα.

Με το που εκλέχτηκε η νέα κυβέρνηση και πριν προλάβουν οι υπουργοί να αναλάβουν τα καθήκοντά τους, οι υπηρεσιακοί παράγοντες της προηγούμενης κυβέρνησης στην εθνική στατιστική υπηρεσία ανακοινώνουν νέο έλλειμμα που ξεπερνά κάθε προσδοκία. Φαίνεται πως η κυβέρνηση Καραμανλή δεν είχε πει ακόμη την τελευταία της λέξη. Παρόλα αυτά ο Παπανδρέου είναι αποφασισμένος να προχωρήσει σε εθνική ανασυγκρότηση. Όμως μέσα σε δυο μήνες χρεοκοπεί το Ντουμπάι. Οι αγορές πανικοβάλλονται. Και φτάνουμε στο Νταβός, όπου σοκαρισμένος παρακολουθώ τον Παπανδρέου να εκλιπαρεί τους ξένους να μας πιστέψουν.

Αυτό ήτανε. Το γνώριμο βάρος ξαναγύρισε. Και από τότε το κουβαλάω μέχρι σήμερα. Η καταστροφή των πεντέμισι χρόνων ξεπέρασε κάθε φαντασία. Αντιμετωπίζουμε το ενδεχόμενο μιας νέας Μικρασιατικής Καταστροφής. Ο κίνδυνος της χρεοκοπίας σημαίνει πτώση του βιοτικού επιπέδου τέτοια που θα επιστρέψουμε στη δεκαετία του πενήντα. Το κράτος κινδυνεύει να μην έχει τη δυνατότητα ούτε συσσίτια να προσφέρει στους πολίτες που θα υποφέρουν στην Ελλάδα της δραχμής και των Βαλκανίων.

Μια διαφορά υπάρχει μόνο. Ενώ τα πεντέμισι χρόνια το βάρος το ένιωθα μόνος μου, τώρα το μοιράζομαι με δέκα εκατομμύρια Ελλήνων. Τώρα και εσείς ξέρετε πώς ένιωθα τόσο καιρό. Τώρα δεν είμαι μόνος.

Κατά τα άλλα πάντως στα μέσα ενημέρωσης πάλι το ΠΑΣΟΚ είναι κακό, πάλι ο Παπανδρέου φταίει, πάλι ο Καραμανλής βγαίνει λάδι. Τι κατάντια.

Σα να μη φτάνει η οικονομική καταστροφή έφτασε να κινδυνεύει το πολίτευμα. Η δημοκρατία, η ελευθερία την οποία τόσο αγαπώ, δυσφημείται και κινδυνεύει. Χειρότερο από το να γίνεις φτωχός είναι να είσαι φτωχός και να μην είσαι ελεύθερος. Και ακόμα χειρότερο, να είσαι φτωχός, να μην είσαι ελεύθερος και να νιώθεις και αυτό το βάρος στην καρδιά.

Άμα γίνω ποτέ επιμελητής σε δημόσιο νοσοκομείο...

2011-05-10T00:07:00.003+03:00

...που δεν το βλέπω γιατί σκοπεύω να ασχοληθώ με το ιδιωτικό επάγγελμα, αλλά λέμε τώρα, να πώς θα συμπεριφέρομαι στο χειρουργείο:

Θα εξηγώ σε κάθε χειρουργείο στους ειδικευόμενους τι κάνω. Τώρα κόβω αυτό, για να φτάσω εκεί και να κάνω εκείνο. Χρησιμοποιώ αυτό το εργαλείο, το οποίο λέγεται έτσι και το πιάνεις έτσι για να κάνεις αυτό.

Ξανά και ξανά, σε κάθε χειρουργείο. Γιατί μόνο έτσι γίνεται σωστά η εκμάθηση μιας δύσκολης τέχνης όπως είναι η χειρουργική.

Αντί να είμαι μουγκός και να περιμένω να καταλάβουν οι ειδικευόμενοι τι γίνεται και τι πρέπει να κάνουν από μόνοι τους.

Σημείωση: Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και περιστατικά δεν είναι τυχαία.

Ρεπό, αλλά πόσα και πότε;

2011-05-09T23:37:00.002+03:00

Όταν ξεκίνησα την ειδικότητα και έμαθα πως έχουμε τέσσερα ρεπό και δυο μέρες άδεια το μήνα σκέφτηκα πως ήταν σούπερ! Έξι μέρες ξεκούρασης τον μήνα είναι καταπληκτικά. Στη συνέχεια όμως έμαθα πως ο νόμος ορίζει να παίρνεις ρεπό την επόμενη της εφημερίας σου. Αυτό είναι πολύ λογικό και συμφέρει τη λειτουργία του συστήματος. Όταν δουλεύεις θα είσαι ξεκούραστος και δε θα είσαι αναγκασμένος να κάνεις οχτάωρο μετά από μια κουραστική εικοσιτετράωρη εφημερία...

Αυτό σημαίνει πως στις εφτά εφημερίες που κάνω τον μήνα θα έπρεπε να είχα εφτά ρεπό και όχι τέσσερα! Αλλά αν παίρναμε όλοι τα ρεπό που δικαιούμαστε δε θα λειτουργούσε σωστά η κλινική. Χρειάζονται άτομα για τα χειρουργεία, για τις εφημερίες και για τους ήδη υπάρχοντες αρρώστους, με αποτέλεσμα να μην παίρνουμε τα ρεπό που δικαιούμαστε. Άσε που ακόμα δεν έχω πάρει και καμία μέρα άδεια από τις δύο τον μήνα που δικαιούμαι. Ελπίζω τουλάχιστον να τις πάρω το καλοκαίρι!

All in all, δεν έχω παράπονο, αλλά δεν παύει να είναι κουραστική δουλειά και πολλές μέρες να περνούν χωρίς να μπορείς να τις απολαύσεις!

Behaving like an ass...

2011-05-08T18:02:00.003+03:00

Ποτέ δε συμμερίστηκα την στάση που έχουν ορισμένοι να συμπεριφέρονται με αγένεια στους συνεργάτες τους. Όταν είναι στο χέρι των ανθρώπων να εργάζονται σε ένα πολιτισμένο περιβάλλον, δεν μπορώ να κατανοήσω τι είναι αυτό που τους σπρώχνει να χαλάνε τη διάθεση των γύρω τους με την κακή συμπεριφορά τους. Άλυτα ψυχολογικά προβλήματα, στρες, φόβοι, ανάγκες και εγωισμοί δηλητηριάζουν τους εργασιακούς χώρους σε ολόκληρο τον κόσμο. Τι κρίμα...

But while most doctors clearly respect their colleagues on the nursing staff, every nurse knows at least one, if not many, who don’t..... Nurses in turn bully other nurses, attending physicians bully doctors-in-training, and experienced nurses sometimes bully the newest doctors.

Από τους New York Times

Περί ορέξεως...

2011-05-07T21:43:00.003+03:00

Δεν είμαι άνθρωπος που ασχολείται ιδιαίτερα με το φαγητό. Θέλω να τρώω δυο πλήρη γεύματα τη μέρα, να πίνω ένα ζεστό ρόφημα το πρωί για τον λαιμό μου και να τρώω κάτι ενδιάμεσα το απόγευμα. Έχω μια σαφή προτίμηση στο κρέας αλλά γενικά δεν είμαι ιδιότροπος στο φαγητό.

Παρόλα αυτά μου έχει κάνει εντύπωση το γεγονός ότι το φαγητό που σερβίρουν στους γιατρούς στο νοσοκομείο είναι σε γενικές γραμμές χαμηλής ποιότητας. Λίγο λάχανο ξανά και ξανά για σαλάτα, μελιτζάνες, κοφτό μακαρόνι, κρέας που έχει λιώσει με αποτέλεσμα να σερβίρουν κόκαλα αντί για μερίδα φαγητού, και φυσικά κοτόπουλο και πάλι κοτόπουλο και άντε κάτι με κιμά.

Οι γιατροί που εφημερεύουν μια τυπική μέρα είναι ελάχιστοι. Χάθηκε να σερβίρουν ένα φαγητό της προκοπής στους γιατρούς; Αν δεν φροντίσεις λίγο αυτούς που δίνουν όλη τους τη μέρα μέσα στο νοσοκομείο, μπορείς να απαιτείς ένα σύστημα υγείας που να είναι εξαιρετικό; Η καλής ποιότητας παροχές υγείας που δίνονται από το ΕΣΥ δίνονται παρά το σύστημα και όχι με τη βοήθεια του συστήματος.

Τουλάχιστον μερικοί άρρωστοι τρώνε το ζελέ και την κομπόστα τους, τρώνε τα μπιφτεκάκια τους κλπ. Χάθηκε να δίνεις ένα ζελέ δηλαδή στον γιατρό που εφημερεύει; Ή να υπάρχει λίγος χυμός πορτοκάλι στο νοσοκομείο για το προσωπικό; Απλά πράγματα για τα οποία δε νοιάζεται κανείς.

Σημείωση: Έχουμε και μια ανακοίνωση που λέει ότι επειδή υπήρχε κάποιο πρόβλημα με τους προμηθευτές δε θα έχει κόκκινο κρέας το μενού. Υπέροχα!

Υ.Γ. Δε μιλάω καν για την μαγειρίτσα - σπανακόρυζο με ένα κομμάτι κοτόπουλο. Εντελώς σουρεαλιστικό σκηνικό για όσους κάναμε Ανάσταση στο νοσοκομείο αντί να είμαστε στα σπίτια μας με τους αγαπημένους μας...

Πρώτες εντυπώσεις (1): Απίστευτη γραφειοκρατία

2011-05-04T21:52:00.002+03:00

Ένα από τα πρώτα πράγματα που μου κάνει εντύπωση στην ειδικότητα είναι ο απίστευτος όγκος γραφειοκρατικής δουλειάς που πέφτει στους ώμους των ειδικευομένων. Εισαγωγές, εξιτήρια, παρακλινικές εξετάσεις, όλα καταγράφονται λεπτομερώς. Είναι αυτονόητο ότι η γραφειοκρατία είναι σημαντική για τον ασθενή και την κοινωνία, αλλά δεν είναι απαραίτητο να είναι σε... χαρτιά!

Όταν το κράτος αγοράζει προγράμματα ώστε το εργαστήριο να περνάει αυτόματα εκεί τα στοιχεία, γιατί να πρέπει ο ειδικευόμενος να κατεβαίνει κάθε τόσο δύο ορόφους να μαζεύει χαρτιά και μετά να περνάει τα στοιχεία σε άλλα χαρτιά!?!? Είναι πέρα από κάθε λογική. Είναι αντιπαραγωγικό. Κουράζει αφάνταστα τους ειδικευόμενους τη στιγμή που χρειάζονται όλες τους τις δυνάμεις για το επιστημονικό κομμάτι της δουλειάς τους. Ξεκουράστε τους ειδικευόμενους από περιττές εργασίες, απελευθερώστε δημιουργικές δυνάμεις, αξιοποιήστε σωστά το χρόνο και τις δυνατότητες των ανθρώπων!

Σε άλλα νοσοκομεία μπορεί να συμβαίνει το αυτονόητο: να ανοίγει ο ειδικευόμενος το κομπιούτερ που έχει μπροστά του, στο οποίο βρίσκεται εγκατεστημένο το πρόγραμμα που έχει πληρώσει το δημόσιο, να παίρνει όλα τα εργαστηριακά στοιχεία της ημέρας και με ένα κλικ να εκτυπώνει την καρτέλα του ασθενούς ενημερωμένη με τα νέα στοιχεία. Δε θέλει κόπο για να αλλάξει το σύστημα με το οποίο οργανώνεται η δουλειά στο ελληνικό δημόσιο.

Τα παράπονα για τη γραφειοκρατία μη φανταστείτε πως αποτελούν ελληνική ιδιαιτερότητα. Νέοι γιατροί παραπονιούνται και σε χώρες όπως η Αμερική και η Γερμανία για την απίστευτη γραφειοκρατική δουλειά που πρέπει να βγάλουν σε πέρας. Η γραφειοκρατία είναι απαραίτητη για τόσο πολλούς λόγους. Μικρές βελτιώσεις όμως είναι ευπρόσδεκτες από αυτούς που φέρουν το βάρος της δουλειάς!

Αλλαγή τίτλου!

2011-02-11T23:09:00.002+02:00

Υπογράφτηκε ο διορισμός μου για το πρώτο μέρος της ειδικότητας και επομένως το blog θα πρέπει να αλλάξει τίτλο!

Είχα μερικά πράγματα στο μυαλό μου για να πω με βάση αυτά που έζησα αυτούς τους μήνες, αλλά για διάφορους λόγους έμεινα σιωπηλός. Ελπίζω το επόμενο διάστημα να γίνω πάλι ομιλητικότατος!

Μην τα παίρνετε όλα προσωπικά!

2010-10-08T17:07:00.004+03:00

Ως ελεγκτής γιατρός σε ασφαλιστικό ταμείο κάθε μέρα έρχομαι καθημερινά σε επαφή με δεκάδες ασφαλισμένων. Μου έχει κάνει βαθιά εντύπωση ο παραλογισμός που δείχνουν πολλοί σε ζητήματα που έχουν σχέση με τους θεσμούς. Όχι μόνο πολλοί δεν έχουν καμία σχέση με ένα κράτος θεσμών, αν και υποτίθεται πως το υπηρετούν ή το υπηρετούσαν για δεκαετίες μέσα από την εργασία τους, αλλά μετατρέπουν ζητήματα θεσμών σε προσωπικά ζητήματα.

Θα σας πω ένα απλό παράδειγμα. Πηγαίνεις το βιβλιάριό σου στον ελεγκτή του ταμείου σου για έλεγχο, για να πάρεις χρήματα (με τη μια μορφή ή την άλλη) που θα πάνε στις εξετάσεις, τα φάρμακα ή τις ιατρικές πράξεις που θα κάνεις. Δεν έχεις όμως τα απαραίτητα δικαιολογητικά, επειδή τα ξέχασες, επειδή έδειξες αδιαφορία, επειδή δεν πρόλαβες, ή επειδή είσαι απατεώνας και θες να πάρεις λεφτά από το ταμείο παρανόμως. Ο ελεγκτής, κάνοντας τη δουλειά του, στο λέει και δεν υπογράφει για να πάρεις τα λεφτά, μέχρι να φέρεις όλα αυτά που χρειάζονται και να διαπιστώσει ότι όλα είναι εντάξει.

Έχω βρεθεί αμέτρητες φορές στη θέση του ελεγκτή που σου λέει αυτό ακριβώς το πράγμα. Και έχω δει τις αντιδράσεις αναρίθμητων συμπολιτών μας. Ορισμένοι, λίγοι, προς τιμήν τους, θα πουν αμέσως "να γίνει αυτό που λέει ο νόμος", σε ευχαριστούν και πηγαίνουν να διορθώσουν το πρόβλημα. Πολλοί απλά φεύγουν. Αλλά πολλοί κάνουν ένα ζήτημα νόμων, υπόθεση προσωπική. "Δεν μπορείς να μου κάνεις μια χάρη;" σε ρωτάνε, λες και δουλεύεις στο μαγαζί του πατέρα σου. Λες και εσύ έχεις καμία εξουσία να πάρεις αποφάσεις για τα λεφτά του ταμείου παρακάμπτοντας τους κανονισμούς του ταμείου.

"Γιατί μου το κάνεις αυτό;" ή "Γιατί με παιδεύεις;" Λες και θέλει ο ελεγκτής να ταλαιπωρείται ο κόσμος. Όταν εσύ δε φέρνεις αυτό που ξέρεις (ή πρέπει να ξέρεις) πως πρέπει να έχεις μαζί σου, από πού και ως που σου φταίει ο ελεγκτής; Όταν ο θεράποντας γιατρός σου δεν έχει φτιάξει τα δικαιολογητικά σου όπως πρέπει, γιατί σου φταίει ο ελεγκτής γιατρός που το διαπιστώνει;

Υπάρχουν και κάποιοι που σε βρίζουν επειδή κάνεις καλά τη δουλειά σου. Άνθρωποι που δεν ενδιαφέρονται για το πώς δίνονται τα χρήματα του ταμείου τους. Άνθρωποι που δε σέβονται την ιδιότητά σου. Άνθρωποι που δεν έχουν καμία αγωγή και που μπορούν να φτάσουν στα άκρα για να μην ξεβολευτούν. Και κάτι τέτοιοι άνθρωποι μπορούν να χαλάσουν τη διάθεση εκείνων που δουλειά τους είναι να προστατεύουν τους αδύνατους εφαρμόζοντας τους νόμους, προσέχοντας να πηγαίνουν τα λεφτά του ταμείου εκεί που πρέπει και να εξυπηρετούν τους ασφαλισμένους με τον τρόπο που ορίζει το ταμείο τους.

Μπορείς να αισθάνεσαι στενοχωρημένος για την ταλαιπωρία που υφίστασαι. Αλλά δεν έχει καμία λογική να μετατρέπεις τη δική σου στενοχώρια σε κατηγορία απέναντι στον ελεγκτή. Στην Ελλάδα, μπερδεύουμε το συναίσθημα με τη λογική. Χωρίς να σκεφτόμαστε κριτικά, αφήνουμε τα συναισθήματά μας να καθορίζουν τις αντιδράσεις μας. Και όταν αφήνουμε το συναίσθημα μόνο του είναι τυφλό, γιατί η λογική δρα ως φως που επιτρέπει στον άνθρωπο να λειτουργήσει σωστά στη ζωή του.

Ποιο είναι το λογικό; Να αναγνωρίσεις ότι το ταμείο σου δίνει απίστευτα ποσά κάθε χρόνο για να έχουν πολλοί άνθρωποι περίθαλψη, για να διευκολυνθούν οικονομικά στο ζήτημα της υγείας τους. Να συνειδητοποιήσεις ότι η γραφειοκρατία (που δεν είναι απαραίτητο να περιλαμβάνει χαρτιά και επαφή με τον πολίτη) είναι αναγκαία για να μην κατασπαταληθούν τα λεφτά του ταμείου σου, που είναι περιορισμένα, ώστε να μπορούν οι ασφαλισμένοι να τα χρησιμοποιήσουν όταν τα έχουν πραγματικά ανάγκη. Και να παραδεχτείς ότι δε φταίει ο ελεγκτής αν τα δικά σου χαρτιά έχουν κάποιο πρόβλημα.

Και πάνω από όλα, να αποδεχτείς πως οι θεσμοί είναι απρόσωποι. Αυτά που ισχύουν για σένα, ισχύουν και για όλους τους άλλους. Ανεξαρτήτως θέσης, ηλικίας, φύλου, προσωπικών προβλημάτων, οικονομικής κατάστασης ή άλλων παραγόντων. Ανεξαρτήτως της θέλησης του ελεγκτή γιατρού. Ανεξαρτήτως των επιθυμιών σου.

Δυστυχώς στη χώρα μας δεν έχουμε παράδοση θεσμών. Οι πολιτικές ανωμαλίες που κυριάρχησαν για μια μεγάλη περίοδο στον τόπο μας, η απουσία μας από κορυφαίες πνευματικές διεργασίες του πολιτισμένου κόσμου (Αναγέννηση, Μεταρρύθμιση, Διαφωτισμός), όλα αυτά συνέβαλαν στο να μην ξέρουμε πώς να διαχειριστούμε τη ζωή στον σύγχρονο κόσμο. Πρέπει, επιτέλους, να φωτίσουμε το συναίσθημα με τη λογική. Να αφήσουμε τη λογική να καθορίζει τη συμπεριφορά μας. Να συνηθίσουμε να λειτουργούμε στο επίπεδο των θεσμών. Γιατί έτσι μόνο η ζωή μας μπορεί να γίνει καλύτερη.

Ο εγκέφαλος και το... συκώτι!

2010-09-23T23:43:00.002+03:00

Η σύγχρονη επιστήμη έχει ρίξει αρκετό φως στη λειτουργία του εγκεφάλου. Ένα σωρό λειτουργίες που παλιά αποδίδονταν σε μεταφυσικές οντότητες, τώρα γνωρίζουμε με ακρίβεια ότι ξεκινούν από τον ανθρώπινο εγκέφαλο, ο οποίος αντιμετωπίζεται ως ένα όργανο του ανθρωπίνου σώματος και όχι ως ένα μεταφυσικό μαύρο κουτί.

Τι πάει να πει ότι ο εγκέφαλος είναι ένα όργανο του ανθρωπίνου σώματος; Ότι λειτουργεί φυσικά, όπως και τα άλλα όργανα και ότι υπόκειται στις ίδιες διαδικασίες φθοράς και δυσλειτουργίας που υπόκεινται και τα άλλα όργανα. Όπως δηλαδή μπορεί να προσβληθεί από μια νόσο το συκώτι μας, και δε μας πιάνει κανένα μεταφυσικό δέος για τις νόσους του συκωτιού, έτσι ακριβώς μπορεί να προσβληθεί από μια νόσο και ο εγκέφαλός μας και δεν πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις νόσους του εγκεφάλου σαν κάτι διαφορετικό.

Όταν κάποιος έχει ένα πρόβλημα με το συκώτι του ή με τα νεφρά του, δε λέμε πως έχει προσωπική ευθύνη για το πρόβλημά του (εκτός και αν οφείλεται σε... καταχρήσεις ουσιών). Ούτε πιστεύουμε πως η θέλησή του αρκεί για να θεραπευτεί, αλλά κάνουμε όλα αυτά που η σύγχρονη ιατρική προτείνει για να αντιμετωπίσουμε τη νόσο. Έτσι ακριβώς θα έπρεπε να συμπεριφερόμαστε και με τα προβλήματα του εγκεφάλου. Πρέπει δηλαδή να αφομοιώσουμε τη σύγχρονη γνώση ότι ο εγκέφαλος διέπεται από φυσικούς νόμους και να πάψουμε να στιγματίζουμε ανθρώπους που πάσχουν από κάποια νόσο που επηρεάζει τον εγκέφαλο.

Δε θα επεκταθώ στις πολύ σημαντικές φιλοσοφικές προεκτάσεις που έχουν αυτά που μόλις έγραψα. Άλλωστε αυτό το blog δεν έχει φιλοσοφικό χαρακτήρα. Αλλά θα τονίσω την πρακτική σημασία της σύγχρονης γνώσης για τη ζωή μας και για τις σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας, τους δικούς μας ανθρώπους και τον ίδιο μας τον εαυτό.

Όπως ακριβώς δε φταίει ο νεφροπαθής που η λειτουργία του νεφρού του έχει επηρεαστεί από τη νόσο του, έτσι δε φταίει και η γυναίκα με σχιζοφρένεια, ο παππούς με κατάθλιψη ή το παιδί με ψυχογενή ανορεξία που η συμπεριφορά του, δηλαδή η λειτουργία του εγκεφάλου του, έχει επηρεαστεί από τη νόσο του.

Και όπως ακριβώς παλεύουμε με τις κατακτήσεις της σύγχρονης ιατρικής να πολεμήσουμε τη νόσο στους νεφρούς ή στο συκώτι, έτσι πρέπει να χρησιμοποιούμε τις γνώσεις τις εποχής μας για να πολεμήσουμε τις νόσους του εγκεφάλου. Μπορεί τα όπλα μας να μην είναι θαυματουργά, αλλά είναι σίγουρα πολύ αποτελεσματικότερα από τις προ-νεωτερικές μεθόδους αντίδρασης απέναντι στις δυσλειτουργίες του εγκεφάλου.

Για τη λήψη αποφάσεων χρειάζεται ψυχραιμία και όχι πανικός, ορθός λόγος και όχι φόβος

2010-05-24T12:36:00.003+03:00

Διάβαζα αποσπάσματα από μια συνέντευξη του ομότιμου καθηγητή Παιδιατρικής κ. Κωνσταντόπουλου. Έλεγε πως λόγω του πανικού που δημιουργήθηκε για το εμβόλιο της νέας γρίπης, πολλοί γονείς δεν εμβολίασαν τα παιδιά τους και για τα άλλες ασθένειες. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού αρρώστων παιδιών από αυτά τα νοσήματα.

Αυτές τις μέρες διαγράφηκε από τον κατάλογο των γιατρών του γενικού ιατρικού συμβουλίου της Μεγάλης Βρετανίας ο Andrew Wakefield, ο γιατρός που το 1998 συνέδεσε το τριπλό εμβόλιο της ιλαράς, της παρωτίτιδας και της ερυθράς με τον αυτισμό. Όπως αποδείχτηκε, η σύνδεση αυτή ήταν αβάσιμη και ο τρόπος με τον οποίο ο γαστρεντερολόγος αυτός διεξήγαγε την έρευνά του δεν ήταν σωστός.

Παρόλα αυτά η ζημιά είχε γίνει. Δημιουργήθηκε πανικός σε παγκόσμιο επίπεδο, το ποσοστό των εμβολιασμών έπεσε, και ο αριθμός των ατόμων που νόσησαν από αυτές τις ασθένειες και που ταλαιπωρήθηκε από τις επιπλοκές των ασθενειών αυξήθηκε. Ενδεικτικά, για τη Μεγάλη Βρετανία, παραθέτω τον παρακάτω πίνακα που δημοσιεύει το BBC:

Οι φήμες και οι εικασίες, ανεξάρτητα από τις προθέσεις αυτών που τις παράγουν και τις αναπαράγουν, μπορούν να έχουν βαθιά αρνητικές συνέπειες. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι σημαντικό να έχει το κοινό εμπιστοσύνη στους ειδικούς για ένα συγκεκριμένο θέμα. Μπορεί ο πανικός να πουλάει, μπορεί η αμφιβολία να ριζώνει εύκολα στις καρδιές των ανθρώπων, αλλά για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της ζωής μόνο ο ορθός λόγος μπορεί να μας βοηθήσει.

Boys will be boys...

2010-05-13T00:47:00.005+03:00

Ολοκληρώθηκε σήμερα το Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου του Πανεπιστημίου Αθηνών. Φετινή πρωταθλήτρια αναδείχτηκε η Φαρμακευτική, μια ομάδα αρκετά δυνατή αλλά και αρκετά επιθετική. Από ό,τι φαίνεται όμως, η επιθετικότητα απέδωσε, παρά τους μικροτραυματισμούς.

Σε γενικές γραμμές το φετινό πρωτάθλημα ήταν αρκετά καλό. Δόθηκε η δυνατότητα σε πάρα πολλούς φοιτητές να περάσουν καλά και να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στο ποδόσφαιρο. Ο καιρός ήταν καλός. Το γήπεδο άνετο. Ένα ευχάριστο διάλειμμα από τους ρυθμούς της υπόλοιπης Αθήνας.

Η Ιατρική τα πήγε αρκετά καλά, αν και αποκλείστηκε λίγο πριν το τέλος. Δεν πειράζει όμως. Το ότι ήταν πρώτη στον όμιλό της ήταν πολύ σημαντικό. (Για να λέμε την αλήθεια, με πείραξε λίγο που αποκλείστηκε η Ιατρική. Θα την προτιμούσα Πρωταθλήτρια φέτος! Έθεσε όμως αρκετά ψηλά τον πήχη για του χρόνου!)

Το πάθος άφθονο, ακόμα και στους αγώνες που κύλησαν ήρεμα. Όσο να είναι, το ποδόσφαιρο ανεβάζει την αδρεναλίνη με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Οι ποδοσφαιριστές όλων (ή σχεδόν όλων) των ομάδων έβαλαν τα δυνατά τους και πολλές φορές υπερέβαλαν εαυτούς, με αποτέλεσμα μερικοί να τραυματιστούν και να τραυματίσουν άλλους, να απογοητευθούν και να ικανοποιηθούν, να ζητωκραυγάσουν και να λυπηθούν.

Μπορεί να μη μου αρέσουν τα ομαδικά αθλήματα και να προτιμώ τα ατομικά σπορ, αλλά μετείχα στις αγωνίες και τις χαρές των παικτών. Συγχαρητήρια λοιπόν σε όλους!

Υστερόγραφο: Είναι πολύ σημαντικό που το Πανεπιστήμιο Αθηνών προσφέρει, μέσα από το Πανεπιστημιακό Γυμναστήριο, στους φοιτητές τη δυνατότητα να αθληθούν και να διαγωνιστούν σε διάφορα αθλήματα. Ποδόσφαιρό, πόλο, τέννις, μέχρι και... aikido, πολλές δυνατότητες άθλησης για τους φοιτητές που ενδιαφέρονται.

Όταν ήμουν εγώ στην Ιατρική ούτε που ήξερα πως υπάρχει ομάδα ποδοσφαίρου της Σχολής. Ή πως το Γυμναστήριο παρέχει μέχρι και... κολυμβητήριο για τους φοιτητές! Όσοι φοιτητές λοιπόν ενδιαφέρονται, ας το ψάξουν στα websites των ιδρυμάτων στα οποία φοιτούν. Είμαι σίγουρος πως και άλλα Πανεπιστήμια πέραν του Καποδιστριακού προσφέρουν παρόμοιες δυνατότητες.

Ας μιλήσουμε για το σεξ!

2009-11-29T16:18:00.001+02:00

Παρακολούθησα την Παρασκευή δυο διαλέξεις του αναπληρωτή καθηγητή της Γυναικολογίας κυρίου Δεληγεώρογλου, ο οποίος ειδικεύεται σε θέματα εφηβικής γυναικολογίας, που έδωσε στα πλαίσια της Εφηβικής Ιατρικής στο Χωρέμειο Αμφιθέατρο του Παίδων "Η Αγία Σοφία".

Ο Δεληγεώρογλου είναι εξαιρετικός ομιλητής. Και έθιξε ορισμένα πολύ σημαντικά ζητήματα. Με αφορμή λοιπόν αυτές τις διαλέξεις για την κύηση και την αντισύλληψη στην εφηβεία, θέλω να μοιραστώ μαζί σας τον προβληματισμό μου για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας.

Στην Ελλάδα οι κυήσεις σε κοπέλες στην εφηβεία αποτελούν το 10% των κυήσεων. Το νούμερο είναι από μόνο του συγκλονιστικό. Και ο αριθμός των εκτρώσεων είναι πολύ μεγάλος σε αυτή την ηλικιακή ομάδα.

Από ό,τι φαίνεται, και σε αυτό συμφωνεί και η δικιά μου πείρα από τους εφήβους που βλέπουμε στο Κέντρο Εφήβων, οι έφηβοι στην Ελλάδα έχουν έλλειμμα ενημέρωσης για ζητήματα σεξουαλικής αγωγής. Οι γονείς δεν ενημερώνουν τα παιδιά τους με σωστό τρόπο, ενώ στα σχολεία απουσιάζει μάθημα σεξουαλικής αγωγής. Αυτή η νοοτροπία δημιουργεί πολλά προβλήματα, και, κατά τη γνώμη μου, είναι υπεύθυνη κατά κύριο λόγο για τις κυήσεις και τις εκτρώσεις, με ό,τι αυτές συνεπάγονται, στην εφηβική ηλικία.

Υπάρχουν κοπέλες που αντιμετωπίζουν την έκτρωση ως μέθοδο αντισύλληψης. Υπάρχουν αγόρια και κορίτσια που δε γνωρίζουν στοιχειώδη πράγματα σχετικά με το σεξ, τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και την αντισύλληψη. Υπάρχουν γονείς που ντρέπονται να μιλήσουν στα παιδιά τους για αυτά τα θέματα, ή που όταν μιλάνε προσπαθούν απλά να τα αποτρέψουν από το να ξεκινήσουν τις σεξουαλικές επαφές χωρίς να τα προετοιμάζουν για το πώς θα πρέπει να συμπεριφέρονται σε ένα τόσο κρίσιμο για τη ζωή τους ζήτημα. Και φυσικά, το κράτος, φοβούμενο τις αντιδράσεις ορισμένων υπερ-συντηρητικών κύκλων, διστάζει να εντάξει τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία.

Το να κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε, το να αποφεύγουμε να μιλήσουμε στα παιδιά για αυτά τα ζητήματα δεν είναι χωρίς συνέπειες. Και οι συνέπειες της δικής μας ατολμίας είναι πολύ βαριές. Ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, εκτρώσεις, επιπλοκές από τις επεμβάσεις που μπορούν να ταλαιπωρήσουν τη γυναίκα στην υπόλοιπή της ζωή και να την εμποδίσουν να κάνει παιδιά αργότερα, είναι ο θλιβερός απολογισμός της έλλειψης σωστής ενημέρωσης.

Είπε, ανάμεσα σε άλλα, ο καθηγητής, για την προσπάθεια που κάνει να ενημερώσει μαθητές σε σχολεία. Και εκεί, διαιωνίζεται η εκπαίδευση δύο ταχυτήτων, με τα καλά ιδιωτικά σχολεία να ζητούν τις υπηρεσίες του, και να ενημερώνουν τους μαθητές τους, ενώ τα δημόσια σχολεία να παραμένουν διστακτικά. Και τα παιδιά να διψάνε να μάθουν έγκυρα και σωστά σχετικά με το σεξ.

Εντύπωση μου έκανε μια πολύ έξυπνη κίνηση του καθηγητή όταν μίλαγε σε μαθητές. Επειδή διαπίστωσε πως τα παιδιά ήταν διστακτικά να ρωτήσουν πράγματα που τους απασχολούν μπροστά στους καθηγητές και τους συμμαθητές τους, τους ζήτησε να γράψουν ανώνυμα τις απορίες τους. Το αποτέλεσμα; Κάθισε για ώρες μετά το πέρας της ομιλίας του για να απαντήσει στις απορίες που είχαν τα παιδιά. Και από ό,τι φάνηκε, τα παιδιά αγνοούσαν ακόμα και στοιχειώδη πράγματα.

Προσωπικά αντιλαμβάνομαι τη συστολή των γονιών να μιλήσουν για αυτά τα ζητήματα στα παιδιά τους. Όμως αυτό είναι λάθος. Και επειδή οι γονείς θέλουν να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν για τα παιδιά τους, πρέπει να ξεπεράσουν τις αναστολές τους και να μιλήσουν με τα παιδιά τους, να τους εξηγήσουν ποια είναι η ώριμη συμπεριφορά, να τους μιλήσουν για τους κινδύνους αλλά και για τις προφυλάξεις, ώστε τα παιδιά να είναι έτοιμα και να αντιμετωπίσουν το ζήτημα του σεξ με ωριμότητα.

Ξέρετε, οι μελέτες δείχνουν πως τα παιδιά επηρεάζονται από τους γονείς τους, ανεξάρτητα από το ότι οι γονείς νομίζουν πως δεν ασκούν και μεγάλη επιρροή στα παιδιά τους σε αυτά τα ζητήματα. Χρησιμοποιήστε λοιπόν την επιρροή σας σωστά. Χωρίς να κάνετε διακρίσεις και να λέτε άλλα πράγματα στα αγόρια και άλλα στα κορίτσια. Και χωρίς να μένετε στο "μην το κάνεις, δεν είναι αυτό για την ηλικία σου". Μιλήστε ανοιχτά, πάρτε πρωτοβουλίες, αποδεχτείτε πως τα παιδιά σας θα κάνουν, ή ήδη κάνουν, σεξ, πως έχουν επιθυμίες και ανάγκες όπως είχατε και σεις στην ηλικία τους, εξηγήστε τους πως υπάρχουν κίνδυνοι, δείξτε τους πώς είναι τα προφυλακτικά, αποδεχτείτε πως η κόρη σας μπορεί να ξεκινήσει τα αντισυλληπτικά, και σταθείτε κοντά τους.

Και το κράτος, επιτέλους να ξεπεράσει το συντηρητισμό του και να εκσυγχρονιστεί στον τομέα αυτό. Δεν μπορεί να περιμένει να αλλάξουν οι νοοτροπίες στην ελληνική κοινωνία. Πρέπει αυτό να είναι μπροστάρης της αλλαγής. Και να αντιμετωπίσει τα προβλήματα στη δημόσια υγεία που η έλλειψη έγκυρης και έγκαιρης ενημέρωσης προκαλεί. Σωστή και χωρίς υπεκφυγές διδασκαλία στα σχολεία, εύκολη πρόσβαση σε μεθόδους αντισύλληψης, ανεξάρτητα από το όποιο πολιτικό κόστος. Το μακροπρόθεσμο όφελος θα δικαιώσει τους πολιτικούς που θα πάρουν τις κατάλληλες αποφάσεις και η προσφορά τους στην ελληνική κοινωνία θα είναι ανεκτίμητη.

Το blog ελπίζει να βοηθήσει μέσω του προβληματισμού που θα προκαλέσει αυτή η ανάρτηση. Μπορεί η συμβολή μας να είναι περιορισμένη. Αλλά κάνουμε αυτό που μπορούμε.

Για όποιες τυχόν απορίες υπάρχουν σχετικά με αυτά τα ζητήματα, δημιουργήσαμε μια διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, όπου μπορεί όποιος ή όποια θα ήθελε να ρωτήσει κάτι, να στείλει ένα email ανώνυμα και να λάβει μια απάντηση στο ερώτημά του χωρίς να γίνεται φανερή η ταυτότητά του. Η διεύθυνση email είναι andreasmed.blogspot.com@gmail.com Επίσης μπορείτε να γράφετε τις απορίες σας και στο blog, ανώνυμα πάλι, ώστε να πάρετε μια απάντηση.

Ρισκάροντας

2009-11-26T22:41:00.002+02:00

Θέλω να ζητήσω συγγνώμη γιατί δεν ανεβάζω συχνά νέες αναρτήσεις. Ο ελεύθερος χρόνος μου είναι αρκετά περιορισμένος και το γράψιμο έχει τις απαιτήσεις του. Επεξεργάζομαι όμως στο μυαλό μου αρκετά θέματα, για τα οποία θα μιλήσουμε σταδιακά.

Σήμερα θέλω να μιλήσω για το ρίσκο, με αφορμή τις εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για όσους δεν ξέρετε, ο Ομπάμα προωθεί μεταρρυθμίσεις στο σύστημα υγείας, αλλά συναντά την υπερβολική αντίδραση των Ρεπουμπλικανών (πολιτικών και πολιτών) που νομίζουν ότι ο Ομπάμα θα καταστρατηγήσει τις ατομικές ελευθερίες και θα εγκαθιδρύσει... κομμουνισμό.

Το κλίμα είναι πολύ ηλεκτρισμένο. Και την προηγούμενη εβδομάδα η ένταση μεγάλωσε ακόμα περισσότερο, όταν ήρθαν στο φως της δημοσιότητας προτάσεις δυο επιτροπών ειδικών σχετικά με το τεστ Pap και τη μαστογραφία.

Οι νέες οδηγίες, που διαμορφώθηκαν ύστερα από μελέτες σχετικά με τις εξετάσεις αυτές και τα αποτελέσματά τους, λένε, σε πολύ αδρές γραμμές, ότι μπορούμε να καθυστερήσουμε στις πιο πολλές περιπτώσεις το πρώτο test Pap μέχρι τα 21 και να μεγαλώσουμε λίγο το μεσοδιάστημα μεταξύ των μαστογραφιών.

Τι γίνεται όμως: Ο κόσμος νομίζει πως περισσότερες εξετάσεις και όσο το δυνατόν νωρίτερα σημαίνει και καλύτερα αποτελέσματα από άποψη πρόληψης. Και σε μια πρώτη ανάγνωση, η ιδέα αυτή "ακούγεται" καλή. Αν θέλουμε όμως να είμαστε σοβαροί, δεν πρέπει να μένουμε με τις εντυπώσεις. Δε μας ενδιαφέρει τι "ακούγεται" καλό, αλλά τι πραγματικά είναι καλό και ωφέλιμο για την υγεία των ανθρώπων. Και ενώ όλοι μπορούν να έχουν μια γνώμη για το τι τους "ακούγεται" καλό, για να απαντήσουμε αυτό το ερώτημα πρέπει να εργαστούμε σοβαρά, να κάνουμε επιστημονικές έρευνες και να μελετήσουμε το θέμα σε όλες του τις παραμέτρους.

Τι έδειξαν οι μελέτες; Ότι οι περισσότερες εξετάσεις Pap και μαστογραφίες οδηγούσαν και σε πολλές αχρείαστες επεμβάσεις επειδή έβγαζαν πολλά λάθος ή "ύποπτα" αποτελέσματα σε γυναίκες οι οποίες όμως τελικά ήταν υγιείς. Και ο αριθμός των γυναικών με πρόβλημα που εντοπίζονταν με τις υπάρχουσες συνθήκες δε διέφερε και πολύ από αυτόν που θα είχαμε αν "χαλαρώναμε" λίγο τα κριτήρια για τις εξετάσεις αυτές.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι για να "πιάσεις" έναν πολύ μικρό αριθμό γυναικών με πραγματικό πρόβλημα, βάζεις σε ταλαιπωρία, με κινδύνους και παρενέργειες, πάρα πολλές γυναίκες, αυξάνοντας παράλληλα και το κόστος για τη δημόσια υγεία.

Για σκεφτείτε να λες σε μια γυναίκα ότι το αποτέλεσμα του τεστ ήταν "ύποπτο", να περνά η γυναίκα τη στενοχώρια και το άγχος του λάθος αποτελέσματος, να τη βάζεις σε ένα χειρουργείο που τελικά δε χρειαζόταν και αργότερα να έχει και σαν επιπλοκή έναν πρόωρο τοκετό ή μια καισαρική αντί για φυσιολογικό τοκετό αλλά και το κόστος που όλα αυτά συνεπάγονται.

Με λίγα λόγια, έχουμε να βάλουμε σε ζυγαριά από τη μια μεριά την πολύ μικρή πιθανότητα για πρώιμη διάγνωση και από την άλλη μεριά την σχετικά μεγάλη πιθανότητα για ταλαιπωρία, επιπλοκές και κόστος από το πρώιμο screening.

Και ναι μεν αν είσαι όντως στην πολύ σπάνια περίπτωση της γυναίκας που θα ωφεληθεί από την εξέταση για σένα το κέρδος είναι μέγιστο, αλλά αν είσαι στην πιο συχνή περίπτωση της γυναίκας που βλάφτηκε από την εξέταση, το κόστος είναι σημαντικό.

Μα, θα πει κάποιος, εδώ μιλάμε για καρκίνους! Το κόστος δεν πρέπει να έχει καμία σημασία! Όμως στη ζωή τα πράγματα δεν είναι έτσι. Τίποτα δε γίνεται χωρίς κόστος και πάντα πρέπει να παίρνεις ένα ρίσκο.

Θέλω να σταθώ στο τελευταίο σημείο.

Συνήθως, άμα ακούσουμε τη λέξη "ρίσκο" ο νους μας πάει στη ρουλέτα ή στην υπερβολική ταχύτητα με τα αμάξια ή σε μια ταινία περιπέτειας. Όμως στην πραγματικότητα το ρίσκο είναι κάτι τόσο συνηθισμένο που τις περισσότερες φορές δεν του δίνουμε καν σημασία.

Όταν βγαίνουμε έξω από το σπίτι μας το πρωί, παίρνουμε το ρίσκο να βγούμε χωρίς να είμαστε σίγουροι ότι θα επιστρέψουμε το βράδυ ζωντανοί. Όταν μπαίνουμε σε ένα αμάξι παίρνουμε ένα ρίσκο. Όταν περπατάμε στον δρόμο παίρνουμε ρίσκο. Όταν τρώμε αποδεχόμαστε ένα ρίσκο.

Το ρίσκο δεν είναι ανάγκη να είναι κάτι φοβερό και τρομερό, με την έννοια ότι κάτι πολύ σοβαρό είναι αρκετά πιθανό να συμβεί. Μπορεί η πιθανότητα για να συμβεί κάτι να είναι αρκετά μικρή. Αλλά αυτό δεν το κάνει λιγότερο "ρίσκο"!

Αυτή την ανάλυση πρέπει να την έχουμε υπόψη μας. Στη ζωή παίρνουμε συνεχώς ρίσκα, τα περισσότερα χωρίς να το πολυσκεφτούμε. Αυτό είναι απόλυτα συνυφασμένο με τον τρόπο της ύπαρξής μας. Σε αυτό το σύμπαν δε γίνεται αλλιώς! Κάθε απόφασή μας, κάθε πράξη μας, έχει και ένα ρίσκο που την ακολουθεί.

Για να πάμε τώρα στην αντίδραση πολλών Αμερικανών στις νέες προτάσεις.

Το κράτος, λένε, μπλέκεται πάλι στην υγεία μας. (Δεν είναι "το κράτος" αλλά ανεξάρτητες επιστημονικές επιτροπές που δεν έχουν δικαίωμα να επιβάλουν τις απόψεις τους) Θέλουν, λένε, να μειώσουν το κόστος και βάζουν σε κίνδυνο τις ζωές μας. Αυτό το λένε γιατί τους διαφεύγει η κουβέντα που κάναμε περί ρίσκου. Για να δούμε τι εννοώ:

Αν σου πούνε: Θες να ακολουθήσεις ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα για τα Pap tests ξέροντας ότι είναι πολύ πιο πιθανό να κάνεις αχρείαστες επεμβάσεις, να έχεις άγχος και φόβο, να έχεις επιπλοκές αργότερα και ελάχιστα πιο πιθανό να διαγνώσουμε καρκίνο σε σχέση με το να ακολουθήσεις ένα άλλο πρόγραμμα για τα Pap tests, τι θα διάλεγες;

Είναι δικαίωμά σου να διαλέξεις το πρώτο πρόγραμμα. Αλλά είναι ηθική και επιστημονική υποχρέωση των ειδικών ιατρών να προτείνουν σαν "γενικές οδηγίες" το δεύτερο πρόγραμμα. Το ίδιο και για τις μαστογραφίες ή οποιαδήποτε άλλη εξέταση ή έλεγχο.

Οι επιστημονικές επιτροπές πρέπει να λάβουν υπόψη τους το γενικό καλό. Μπορεί για τη γυναίκα που θα έβρισκε το πρόβλημα με το πρώτο πρόγραμμα το δεύτερο πρόγραμμα να μη τη συμφέρει, αλλά για τις πολύ περισσότερες γυναίκες που θα γλιτώσουν το κόστος στην υγεία τους, στην ψυχολογία τους και στην τσέπη τους με το δεύτερο πρόγραμμα δεν τις συμφέρει το πρώτο πρόγραμμα!

Όλα αυτά τα λεπτά ζητήματα χάνονται μέσα στον πόλεμο μεταξύ πολιτικών και ιδεολογικών αντιπάλων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Θεωρώ όμως πως είναι αρκετά σημαντικά και ελπίζω η ανάρτηση αυτή να επισημαίνει πως αυτό που χρειάζεται είναι σοβαρότητα και μελέτη όλων των πτυχών ενός προβλήματος. Χωρίς σοβαρή δουλειά μένουμε στο επίπεδο των εντυπώσεων, που κυριαρχεί ο συναισθηματισμός και ο λαϊκισμός.

Για όσους ενδιαφέρονται να διαβάσουν περισσότερα για το ζήτημα που ανέκυψε στην Αμερική με τις νέες προτάσεις, συνιστώ τα ακόλουθα άρθρα από τους New York Times:

Screening Debate Reveals Culture Clash in Medicine

Guidelines Push Back Age for Cervical Cancer Tests

Περισσότερα μπορείτε να βρείτε σε άλλα sites.

Υ.Γ. Σκοπός του κειμένου αυτού δεν είναι να ενημερώσει για τις νέες οδηγίες. Γι'αυτό και δεν μπαίνουμε σε λεπτομέρειες όπως η επιστημονική αρτιότητα θα απαιτούσε. Οι οδηγίες μπορούν να βρεθούν από τις αρμόδιες αρχές. Και φυσικά αν κάποια γυναίκα έχει απορία για το τι πρέπει να κάνει, θα πρέπει να το συζητήσει με τον γιατρό της. Το έχουμε ξαναπεί, σκοπός των αναρτήσεων δεν είναι η επιστημονική ενημέρωση ή οι συμβουλές, αλλά αποκλειστικά και μόνο ο προβληματισμός!

"Δεν είναι όλοι και για όλα ειδικοί"

2009-11-16T14:28:00.000+02:00

Το blog παραπέμπει στο άρθρο του καθηγητή της Παιδιατρικής Ανδρέα Κωνσταντόπουλου στο Βήμα της Κυριακής, σχετικά με το ζήτημα των εμβολιασμών.

Δουλεύοντας με Εφήβους

2009-11-13T19:16:00.002+02:00

Υπάρχει ένα πρόβλημα με τους εφήβους. Αν αρρωστήσουν πάνε στον Παιδίατρο ή στον Παθολόγο; Η απάντηση στο ερώτημα είναι σύνθετη και πολλοί γιατροί ενηλίκων δηλώνουν μη ειδικοί για προβλήματα της εφηβείας. Από την άλλη, η τάση που επικρατεί στην Παιδιατρική σήμερα είναι να αναλαμβάνει την υγεία του ανθρώπου από τη στιγμή που θα γεννηθεί μέχρι τη στιγμή που θα ενηλικιωθεί. Αλλά προς το παρόν, νομίζω, αυτή η αντίληψη δεν έχει γίνει επισημοποιηθεί στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα τα Νοσοκομεία Παίδων να μη δέχονται εφήβους μεγαλύτερους από 14 ετών.

Επειδή η εφηβεία είναι μια περίοδος της ζωής του ανθρώπου με τα δικά της προβλήματα και ζητήματα, χρειάζονται γιατροί που να ασχολούνται με εφήβους και να είναι συνηθισμένοι στα σύνθετα προβλήματα αυτής της ηλικίας. Μια προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση, αποτελεί το Κέντρο Πρόληψης και Υγείας των Εφήβων, του Νοσοκομείου Παίδων "Η Αγία Σοφία". Η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών οργανώνει τη λειτουργία ενός κέντρου που παρέχει διαγνωστική, θεραπευτική αλλά και συμβουλευτική βοήθεια σε εφήβους, από 12 έως 19 ετών.

Τι είδους υπηρεσίες προσφέρονται; Τι ζητήματα αντιμετωπίζονται; Το κέντρο καταπιάνεται με ό,τι έχει σχέση με την υγεία και την ευεξία των εφήβων.

Κάποιους εφήβους (ή γονείς εφήβων) τους απασχολεί το βάρος τους. Αισθάνονται είτε ότι έχουν μικρό βάρος, είτε ότι έχουν μεγάλο βάρος. Στο Κέντρο Εφήβων μπορούν να διαπιστώσουν ειδικοί επιστήμονες αν πράγματι υπάρχει πρόβλημα με το βάρος, και να βοηθηθεί ο έφηβος με ειδικό πρόγραμμα διατροφής από διαιτολόγο.

Κάποιοι έφηβοι αισθάνονται άγχος για τα μαθήματα. Ή αντιμετωπίζουν άλλου είδους ψυχολογικές πιέσεις και αδιέξοδα. Στο Κέντρο Εφήβων υπάρχουν ειδικοί παιδοψυχολόγοι και παιδοψυχίατροι που μπορούν να βοηθήσουν ώστε τα προβλήματα να αντιμετωπιστούν πριν ο έφηβος να γίνει ενήλικος.

Κάποια κορίτσια αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την περίοδό τους. Εξειδικευμένοι σε θέματα εφηβικής ιατρικής παιδίατροι και γυναικολόγοι μπορούν να διαγνώσουν και να δημιουργήσουν ένα θεραπευτικό πλάνο για το πρόβλημα.

Και βέβαια έχουμε τα συνηθισμένα ιατρικά προβλήματα που απασχολούν όλες τις ηλικίες. Ενδοκρινολογικά, δερματολογικά, παθολογικά ζητήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν από έναν ειδικό επιστήμονα, ή από μια ομάδα επιστημόνων.

Ούτε πρέπει να παραλείψουμε τα ζητήματα πρόληψης, όπως είναι οι εμβολιασμοί ή η ενημέρωση για τους κινδύνους και τις προφυλάξεις στο σεξ. Η πρόληψη, σε μια πολιτισμένη κοινωνία, είναι εξαιρετικά σημαντική, γιατί γλιτώνει από επιπλοκές, ταλαιπωρία και κόστος.

Από τη διάγνωση και τη θεραπευτική μιας νόσου, μέχρι τη συμβουλευτική αλλά και την πρόληψη, η υγεία των εφήβων οφείλει να γίνει ένα από τα κεντρικά σημεία του συστήματος παροχής υπηρεσιών υγείας στη χώρα μας. Και η δημιουργία κέντρων εφήβων βοηθάει σε αυτή την κατεύθυνση.

Για το Κέντρο Πρόληψης και Υγείας των Εφήβων που βρίσκεται στο Χωρέμειο Ερευνητικό Κέντρο, στο Νοσοκομείο Παίδων "Η Αγία Σοφία" με διευθυντή τον Καθηγητή Γ. Χρούσο, μπορείτε να κλείσετε ραντεβού στο τηλέφωνο 698 6723844. Το Κέντρο λειτουργεί απογευματινές ώρες, ώστε να μην έχουν πρόβλημα οι νέοι με τα μαθήματα στο σχολείο.

Κάνουμε το σωστό δε σημαίνει πάντα πως όλα θα πάνε και καλά!

2009-11-07T19:50:00.000+02:00

Πολλές φορές νομίζουμε πως αρκεί να κάνουμε το σωστό και τα πράγματα θα πάνε καλά. Πως άμα διαλέξουμε την επιλογή που είναι σύμφωνη με τη λογική, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι καλό για εμάς. Όμως η ζωή δε λειτουργεί ακριβώς έτσι. Μπορεί να έχεις πάρει την σωστή απόφαση και όμως να έχεις πρόβλημα μετά.

Αυτή την περίοδο σε διάφορους κύκλους, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, εκφράζεται μια πολύ αρνητική στάση απέναντι στα εμβόλια. Η αφορμή δόθηκε με τη νέα γρίπη και το εμβόλιο που φτιάχτηκε για τον ιό της γρίπης αυτής. Με αφετηρία αυτή τη συζήτηση που γίνεται για τα εμβόλια, θέλω να διατυπώσω ορισμένες σκέψεις πάνω στο τι είναι λογικό να κάνουμε, τι είναι το σωστό, και τη σχέση των σωστών επιλογών με το καλό για εμάς αποτέλεσμα, χωρίς να μπω στην κουβέντα που γίνεται για την νέα γρίπη.

Θα μιλήσουμε λοιπόν γενικά, ξεκινώντας από το πρόγραμμα εμβολιασμού που γίνεται στα παιδιά και τους νέους για διάφορα νοσήματα, από την ηπατίτιδα μέχρι τον ιό των θηλωμάτων, και θα βγάλουμε ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα για την ανθρώπινη κατάσταση γενικά.

Η θεωρία είναι σχετικά απλή. Υπάρχουν ένα σωρό νοσήματα τα οποία προκαλούν ποικίλα ενοχλήματα και μπορεί να απειλήσουν και τη ζωή του ανθρώπου, για τα οποία μπορούμε να προστατευτούμε με τον σωστό εμβολιασμό. Παράλληλα, τα εμβόλια μπορεί να προκαλέσουν ανεπιθύμητες ενέργειες, που μπορεί να ξεκινάνε από έναν απλό πόνο στην περιοχή που γίνεται το εμβόλιο μέχρι και να απειλήσουν τη ζωή του ανθρώπου που εμβολιάστηκε.

Όπως όλα τα πράγματα στη ζωή, υπάρχει ένα όφελος και ένα ρίσκο. Το κλειδί βρίσκεται στο να τα ζυγίσουμε και να δούμε πόσο υπερτερεί το όφελος του ρίσκου και αν μας συμφέρει, να προχωρήσουμε στον εμβολιασμό.

Αυτό το ζύγισμα έχει γίνει από τις αρμόδιες αρχές και έχουμε φτάσει στα προγράμματα υποχρεωτικού εμβολιασμού. Έτσι, οι νέοι γονείς πηγαίνουν το μωράκι τους στον παιδίατρο να εμβολιαστεί για διάφορα νοσήματα της παιδικής ηλικίας και να προστατευτεί με αυτόν τον τρόπο από αυτά.

Αυτό είναι κάτι συνηθισμένο και αυτονόητο για μια πολιτισμένη κοινωνία. Τα παιδιά εμβολιάζονται με διάφορα εμβόλια και προστατεύονται από διάφορες νόσους. Έχουμε δε φτάσει στο σημείο πολλές νόσοι που κάποτε οι πιο πολλοί τις πέρναγαν να έχουν γίνει σήμερα σπάνιες, ή ακόμη και να εξαφανιστούν.

Σε αυτά τα προγράμματα προχωρήσαμε με αίσθημα ευθύνης, ζυγίζοντας κάθε φορά το κόστος σε σχέση με το όφελος.

Όμως, παρόλες τις τεχνολογικές και επιστημονικές προόδους, δεν έχουμε καταφέρει να μηδενίσουμε τελείως τον κίνδυνο. Ένα ρίσκο υπάρχει πάντα. Δεν έχουμε καταφέρει να εξαφανίσουμε το ρίσκο από τη ζωή. Μπορεί να το έχουμε μικρύνει, αλλά δεν το έχουμε εξαφανίσει.

Τι σημαίνει αυτό; Εντελώς πρακτικά, κάποιοι άνθρωποι θα εμφανίσουν ανεπιθύμητες ενέργειες από κάποιο εμβόλιο. Αυτοί θα είναι λίγοι, και συνήθως οι ανεπιθύμητες ενέργειες θα είναι σχετικά ελαφριές, αλλά παρόλα αυτά κάποιοι θα πάθουν και κάτι σοβαρό. Στατιστικά, μπορεί το μέγεθος να είναι μικρό, αλλά όταν ένα φάρμακο ή ένα εμβόλιο το παίρνει ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού, το στατιστικά μικρό θα συμβεί σε μερικούς ανθρώπους.

Εδώ είναι ένα κρίσιμο σημείο. Αν κάποιος ζυγίζοντας το ρίσκο κρίνει πως το λογικό είναι να αποδεχτεί τον κίνδυνο και να προχωρήσει στον εμβολιασμό ή στη λήψη ενός άλλου φαρμάκου, και μετά πάθει κάτι επειδή πήρε το φάρμακο, αυτό δε σημαίνει πως η απόφασή του ήταν και λάθος!

Μια απόφαση που γίνεται σύμφωνα με τη λογική, δεν παύει να είναι εύλογη επειδή το αποτέλεσμα στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ήταν το επιθυμητό. Αυτός είναι ένας περιορισμός της ζωής, ένας περιορισμός του τρόπου με τον οποίον λειτουργεί ο κόσμος. Δε ζούμε σε έναν τέλειο κόσμο. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να κάνουμε τις καλύτερες δυνατές επιλογές στον κόσμο στον οποίο ζούμε. Ακόμα και αν η ζωή δε μας φέρει ένα "happy end".

Και πάλι μαζί!

2009-11-07T19:10:00.000+02:00

Μετά από έναν χρόνο απουσίας, το blog ξανα-ανοίγει!

Όπως είναι φυσικό, αλλάζει ελαφρά και ο προσανατολισμός των αναρτήσεων. Έτσι, δε θα μιλάμε πια για την πολιτική επικαιρότητα. Τα ζητήματα αυτά θα τα σχολιάζουμε στο άλλο μου blog. Το ίδιο θα γίνεται και για ζητήματα θετικών ή ανθρωπιστικών επιστημών, ή για τις τέχνες. Και αυτά τα θέματα αποκτούν δικό τους χώρο.

Σε αυτό το blog, θα ασχολούμαστε μόνο με την πορεία μου μέχρι την ειδικότητα και με διάφορα ζητήματα ιατρικού προβληματισμού.

Αυτό το σημείο θα ήθελα να το τονίσω. Οι γνώμες που θα εκφράζονται σε αυτό το blog για ιατρικά ζητήματα θα έχουν σκοπό μόνο τον προβληματισμό πάνω σε ζητήματα υγείας. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ληφθούν ως συμβουλές, υποδείξεις ή ενημερωτικές πληροφορίες. Επίσης, σε καμία περίπτωση δε θα πρέπει κάτι που λέμε εδώ να υποκαθιστά την πρόσωπο προς πρόσωπο επαφή με τον θεράποντα ιατρό, ο οποίος είναι σε κάθε περίπτωση ο μόνος αρμόδιος να απαντήσει έγκυρα στις ερωτήσεις των ασθενών ή των συγγενών και ο μόνος αρμόδιος για συμβουλές πάνω στην αντιμετώπιση της νόσου.

Με λίγα λόγια, δε θα κάνουμε ιατρική μέσω... internet. Θα προβληματιστούμε όμως ως υπεύθυνοι και ενεργοί πολίτες για διάφορα ζητήματα από τον ιατρικό χώρο.

Ελπίζω να κουβεντιάσουμε και να γνωριστούμε καλύτερα μέσα από τα comments!

Καλή μας... επαναλειτουργία!

Τέλος εποχής!

2008-09-18T10:00:00.002+03:00

Αυτές τις μέρες πήρα και την ταυτότητά μου από τον Ιατρικό Σύλλογο και έτσι ανοίγει ένας νέος σημαντικός κύκλος στη ζωή μου. Νομίζω πως ούτως ή αλλως το blog έκλεισε τον δικό του κύκλο. Μαζί περάσαμε έναν χρόνο, ελπίζω με δημιουργικότητα και ενθουσιασμό. Ένας νέος χρόνος ξεκινάει. Σας ευχαριστώ όλους για την παρέα! Καλή χρονιά! ;)

10 ευρώ στοίχημα ότι θα βρουν το Higgs!

2008-09-10T16:47:00.002+03:00

(Θα είχε πιο πολύ πλάκα να μην το βρούν, όμως)...

Προς το παρόν όμως, ιδού ο Higgs!

Let's kick it!

Προσυπογράφουμε...

2008-09-03T17:08:00.005+03:00

Αρκετά με τις σιωπηλές πλειοψηφίες! Ήλθε η ώρα να βρούμε πρώτοι εμείς την τόλμη να απομονώσουμε όλα εκείνα τα νοσηρά στοιχεία που παρείσφρησαν στο κόμμα και αλώνουν καθημερινά με τις συμπεριφορές τους το οικοδόμημα. Να βρούμε την τόλμη να κατονομάσουμε συγκεκριμένα τους λίγους εκείνους που μπήκαν στην πολιτική φτωχοί και σήμερα υπερηφανεύονται δεξιά και αριστερά για τα βαθιά τους πλούτη, χρεώνοντας τα –πού αλλού- στις συζύγους τους και στις ευγενείς καταβολές τους (πολλοί είμαστε εκείνοι που τους θυμόμαστε επαίτες μιας όποιας θεσούλας)! Να βρούμε την τόλμη να αντικρούσουμε όσους δε διστάζουν να κάνουν συνένοχο ακόμη και τον ίδιο τον πρωθυπουργό στην προκλητική στάση ζωής τους!**** Να βρούμε την τόλμη να μιλήσουμε με ξεκάθαρα λόγια για αυτούς που πορεύονται στον δημόσιο βίο με μόνη περγαμηνή την δράση τους στα κόμματα και στις κομματικές νεολαίες, τις στενές σχέσεις με υπουργούς, δίχως μισό ένσημο και με λιγοστές σπουδές περιφέρονται ως καταξιωμένοι τεχνοκράτες! Διότι, η βάση του κόμματος, ο ουσιαστικός του πυρήνας συνεχίζει να είναι υγιής, να θυμάται τις δεσμεύσεις, να μένει σταθερός στις αξίες και τις ιδέες που υποσχεθήκαμε να υπηρετήσουμε.

Ωστόσο, η κατάσταση είναι δύσκολη. Όσοι κερδίζουν από την πολιτική, έχοντας χάσει και τα τελευταία υπολείμματα προσωπικής αξιοπρέπειας και πολιτικής ευθιξίας, πολεμούν (υπέρ εστιών αλλά όχι υπέρ βωμών...), υποστηρίζοντας ο ένας τον άλλο. Και ακολουθώντας τα διδάγματα του Μέττερνιχ και του Γκαίμπελς, προσπαθούν να σπιλώσουν ή να διακωμωδήσουν όσους αντιστέκονται. Δεν θα μας κάμψουν. Έχουμε την κοινωνία με το μέρος μας.

Η Ιστορία θα μας κρίνει όλους.

...αν και δε συμμεριζόμαστε την αισιοδοξία του βουλευτή για την κατάσταση της κοινωνίας.

ασπάλαθοι...

2008-08-26T15:06:00.003+03:00

Ήταν ωραίο το Σούνιο τη μέρα εκείνη του Ευαγγελισμού
πάλι με την άνοιξη.
Λιγοστά πράσινα φύλλα γύρω στις σκουριασμένες πέτρες
το κόκκινο χώμα κι ασπάλαθοι
δείχνοντας έτοιμα τα μεγάλα τους βελόνια
και τους κίτρινους ανθούς.
Απόμακρα οι αρχαίες κολόνες,
χορδές μιας άρπας αντηχούν ακόμη.
Γαλήνη.
Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον;
Μια λέξη στον Πλάτωνα θαρρώ,
χαμένη στου μυαλού τ' αυλάκι
τ' όνομα του κίτρινου θάμνου δεν άλλαξε από εκείνους τους καιρούς.
Το βράδυ βρήκα την περικοπή
«τον έδεσαν χειροπόδαρα» μας λέει
«τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν
τον έσυραν παράμερα
τον καταξέσκισαν
απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους
και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο,
κουρέλι».
Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του ο Παμφύλιος Αρδιαίος
ο πανάθλιος Τύραννος.

Εἰς δὲ θεοὺς ἀσεβείας τε καὶ εὐσεβείας καὶ γονέας καὶ αὐτόχειρος φόνου µείζους ἔτι τοὺς µισθοὺς διηγεῖτο.

Ἔφη γὰρ δὴ παραγενέσθαι ἐρωτωµένῳ ἑτέρῳ ὑπὸ ἑτέρου ὅπου εἴη Ἀρδιαῖος ὁ µέγας.

Ὁ δὲ Ἀρδιαῖος οὗτος τῆς Παµφυλίας ἔν τινι πόλει τύραννος ἐγεγόνει, ἤδη χιλιοστὸν ἔτος εἰς ἐκεῖνον τὸν χρόνον, γέροντά τε πατέρα ἀποκτείνας καὶ πρεσβύτερον ἀδελφόν, καὶ ἄλλα δὴ πολλά τε καὶ ἀνόσια εἰργασµένος, ὡς ἐλέγετο.

Ἔφη οὖν τὸν ἐρωτώµενον εἰπεῖν, "Οὐχ ἥκει," φάναι, "οὐδ' ἄν ἥξει δεῦρο.

Ἐθεασάµεθα γὰρ οὖν δὴ καὶ τοῦτο τῶν δεινῶν θεαµάτων·

ἐπειδὴ ἐγγὺς τοῦ στοµίου ἦµεν, µέλλοντες ἀνιέναι καὶ τἆλλα πάντα πεπονθότες, ἐκεῖνόν τε κατείδοµεν ἐξαίφνης καὶ ἄλλους —σχεδόν τι αὐτῶν τοὺς πλείστους τυράννους·

ἦσαν δὲ καὶ ἰδιῶταί τινες τῶν µεγάλα ἡµαρτηκότων— οὕς οἰοµένους ἤδη ἀναβήσεσθαι οὐκ ἐδέχετο τὸ στόµιον, ἀλλ' ἐµυκᾶτο ὁπότε τις τῶν οὕτως ἀνιάτως ἐχόντων εἰς πονηρίαν ἢ µὴ ἱκανῶς δεδωκὼς δίκην ἐπιχειροῖ ἀνιέναι.

Ἐνταῦθα δὴ ἄνδρες, ἔφη, ἄγριοι, διάπυροι ἰδεῖν, παρεστῶτες καὶ καταµανθάνοντες τὸ φθέγµα, τοὺς µὲν διαλαβόντες ἦγον, τὸν δὲ Ἀρδιαῖον καὶ ἄλλους συµποδίσαντες χεῖράς τε καὶ πόδας καὶ κεφαλήν, καταβαλόντες καὶ ἐκδείραντες, εἷλκον παρὰ τὴν ὁδὸν ἐκτὸς ἐπ' ἀσπαλάθων κνάµπτοντες, καὶ τοῖς ἀεὶ παριοῦσι σηµαίνοντες ὧν ἕνεκά τε καὶ ὅτι εἰς τὸν Τάρταρον ἐµπεσούµενοι ἄγοιντο."

Το ποίημα, βαθιά αντιδικτατορικό, είναι το τελευταίο που έγραψε ο Σεφέρης, 31 Μαρτίου 1971. Δημοσιεύτηκε τρεις μέρες μετά τον θάνατό του, μέσα στην δικτατορία, από την εφημερίδα Το Βήμα, στις 23 Σεπτεμβρίου 1971. Το αρχαίο κείμενο είναι από την Πολιτεία του Πλάτωνα, Πολιτεία 614-615.

It's a jungle out there!

2008-08-25T19:40:00.001+03:00

It's a jungle out there
Disorder and confusion everywhere
No one seems to care
Well i do
Hey, who's in charge here?
It's a jungle out there
Poison in the very air we breathe
Do you know what's in the water that you drink?
Well i do, and it's amazing
People think i'm crazy, 'cause i worry all the time
If you paid attention, you'd be worried too
You better pay attention
Or this world we love so much might just kill you
I could be wrong now, but i don't think so
'Cause it's a jungle out there
It's a jungle out there

Αστέρια!

2008-08-24T21:14:00.003+03:00

Τι έγινε τις τελευταίες μέρες...

2008-08-10T01:17:00.002+03:00

Λοιπόν, καταρχάς ορκιστήκαμε, αλλά δεν μπορέσαμε να χαρούμε όπως έπρεπε την ορκωμοσία. Υπολογίζαμε αναμονές και ψάχναμε νοσοκομεία και νομαρχίες, και αντί να μας γεμίσει ικανοποίηση η μέρα της ορκωμοσίας, είχαμε το άγχος και το μπέρδεμα των αναμονών.

Για αυτούς που δεν ξέρουν, η κατάσταση είναι απίστευτη. Παίρνεις τηλέφωνο τη νομαρχία για να σου πει πόσα άτομα είναι σε αναμονή για την ειδικότητα που θέλεις στο νοσοκομείο που σε ενδιαφέρει (ευτυχώς η νομαρχία Αθηνών τα έχει στο internet) και μετά παίρνεις τηλέφωνο το νοσοκομείο για να σου πει πότε φεύγουν ένας ένας οι ειδικευόμενοι.

Αφού σημειώσεις τις ημερομηνίες, κάθεσαι και τους σβήνεις έναν έναν και προσθέτεις αυτούς που είναι στην αναμονή με τη σειρά, ώστε να δεις πότε θα αδειάσει η θέση για να την καλύψεις εσύ όταν θα έχει έρθει η σειρά σου. Και επειδή είναι πολλοί οι γιατροί στις αναμονές, μιλάμε για αρκετά χρόνια αναμονής για τα μεγάλα κεντρικά νοσοκομεία. Τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα στα μικρότερα νοσοκομεία, και λίγο πιο καλά στις επαρχίες.

Η απελπισία ήταν γενική. Από τη στιγμή που μπήκαν τα πολλαπλής επιλογής για να αναγνωριστούν τα πτυχία από το ΔΙΚΑΤΣΑ, και από τότε που η Ευρωπαϊκή Ένωση διευρύνθηκε και τα πτυχία από ένα σωρό χώρες αναγνωρίζονται αυτόματα χωρίς ΔΙΚΑΤΣΑ (το οποίο έχει αλλάξει... όνομα), οι αναμονές αυξήθηκαν κατακόρυφα.

Πριν την ορκωμοσία, έγινε η κλήρωση για τη σειρά με την οποία θα πηγαίναμε να δηλώσουμε ειδικότητα στη Νομαρχία Αθηνών και Πειραιώς. Παλιά, που δεν υπήρχε κλήρωση, γινότανε ο χαμός στη Νομαρχία. Μέχρι και ξύλο έπεφτε και γονείς διανυκτέρευαν για να πιάσουν σειρά... Τώρα, με την κλήρωση τα πράγματα άλλαξαν και τουλάχιστον υπάρχει αξιοπρέπεια.

Πάω λοιπόν για την κλήρωση... Ξεκινάει η διαδικασία μερικές ώρες αργότερα από ό,τι προγραμματιζόταν, γιατί μέχρι τελευταία στιγμή οι λίστες είχαν προβλήματα. Περιμένω να κληρωθεί ο αριθμός μου, περιμένω, περιμένω... Τέρμα Θεού. Χάλια το αποτέλεσμα της κλήρωσης δηλαδή. Ήμασταν και διακόσια πενήντα παιδιά... Έτσι όπως είχαν ανακατευθεί τα νούμερα στην κληρωτίδα, η δικιά μου ομάδα αδικήθηκε και πέσαμε προς στο τέλος.

Την επόμενη μέρα, και με τον προβληματισμό για τις αναμονές και τις ειδικότητες, πήγαμε να ορκιστούμε. Μαζευτήκαμε το πρωί στο κτήριο του Πανεπιστημίου, βγάλαμε ένα σωρό φωτογραφίες, φορέσαμε τηβέννους, ορκιστήκαμε παρουσία του Αντιπρύτανη και του Προέδρου της Σχολής και γυρίσαμε σπίτια μας περιμένοντας να φτάσει το μεσημέρι για να πάρουμε και τα πτυχία μας από τη Γραμματεία της Σχολής. (Φωτογραφίες και βίντεο θα ανέβουν στο Facebook άλλη μέρα, μην ανησυχείτε...)

Κατά τις 3 πήραμε τα πτυχία μας, και για να μην τα πολυλογώ (αφήνω το πλούσιο παρασκήνιο που ξέρουμε όσοι τελειώσαμε τώρα) την επόμενη μέρα πήγαμε στη Νομαρχία Αθηνών για να ορκιστούμε. Ευτυχώς πολλά παιδιά πήγαν σε επαρχιακές νομαρχίες και έτσι στην Αθήνα δεν ήμασταν τόσο πολλοί όσο φανταζόμασταν. Ευτυχώς επίσης που τα πιο πολλά παιδιά ήθελαν παθολογικές ειδικότητες και ελάχιστοι ενδιαφέρονταν για τη χειρουργική. Έτσι, και ενώ είχα χάλια νούμερο από την κλήρωση, βρήκα ένα νοσοκομείο με καλή αναμονή για να δηλώσω το πρώτο κομμάτι της ειδικότητάς μου.

Όλα πήγαν καλά λοιπόν... Δόξα τω Θεώ!

Πάντως, δεν άξιζε όλη αυτή η ταλαιπωρία και το άγχος... Τα πράγματα θα έπρεπε να είναι διαφορετικά και αυτή την κατάσταση δε θα έπρεπε να την αντιμετωπίζουν οι νέοι γιατροί...

Τώρα μένει να βγει και η άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, να γραφτώ στον ιατρικό σύλλογο, και να δούμε τι θα κάνω... Ενώ όλοι οι νέοι γιατροί στο εξωτερικό με το που τελειώνουν τη Σχολή ξεκινάνε να δουλεύουν σε κάποιο νοσοκομείο, εμείς δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε ειδικότητα λόγω του μεγάλου αριθμού των ατόμων σε αναμονή. Επετηρίδα για να γίνεις γιατρός λοιπόν... Παράλογα πράγματα.

Λοιπόν, αύριο φεύγω για διακοπές, και θα ήθελα να έχω ανανεώσει το blog πριν φύγω. Τα λέμε αργότερα!

Έκλεισα καρτέλα!

2008-07-31T23:49:00.002+03:00

Αφού περάστηκαν όλα μου τα μαθήματα στη Γραμματεία, κλείσαμε την καρτέλα σήμερα και ετοιμαζόμαστε για το πτυχίο. Έσκισαν και το πάσο μου, ενώ το τρίπτυχο έγινε... μονόπτυχο!

Μας δώσανε και ένα φυλλάδιο με τον όρκο του Ιπποκράτη και είμαστε έτοιμοι για να ορκιστούμε. Μου φαίνεται κάπως παράξενο που δε θα έχω μαθήματα του χρόνου, αλλά όπως είπε και μια συμφοιτήτριά μου καλό είναι ένας κύκλος να κλείνει και ένας άλλος κύκλος να ανοίγει!

Μια γενική απογοήτευση υπήρχε σήμερα στα παιδιά, για το θέμα των αναμονών. Βλέπεις, στον υπόλοιπο κόσμο μόλις τελειώνεις την ιατρική, πιάνεις δουλειά σε νοσοκομείο για να κάνεις την ειδικότητά σου. Εδώ, γραφόμαστε σε λίστες που έχουν χαρακτήρα επετηρίδας, και χρειάζεται μερικά χρόνια πριν ξεκινήσεις την ειδικότητα. Αλλά αυτό δεν είναι όλο. Επειδή οι πιο πολλές ειδικότητες έχουν μέρη (π.χ. 2 χρόνια παθολογία και 4 καρδιολογία, για την ειδικότητα της καρδιολογίας), έχεις και άλλη αναμονή για το δεύτερο μέρος.

Η κατάσταση είναι απογοητευτική. Και δε φαίνεται να υπάρχει πιθανότητα αλλαγής αυτού του παράλογου συστήματος...

Έπεσε η αυλαία!

2008-07-28T23:11:00.002+03:00

Τέλειωσα με τις εξετάσεις σήμερα! Το τελευταίο μάθημα της εξεταστικής μου ήταν η Γυναικολογία. Έδωσα προφορικά εξετάσεις στο Αττικό, πήγαν όλα καλά, και με αυτό το μάθημα ουσιαστικά τελειώνει η Ιατρική.

μέσα από τα Επείγοντα (ER)

2008-07-26T08:27:00.001+03:00

απίστευτο;

2008-07-23T19:52:00.001+03:00

Από το προσωπικό site του... Κάρατζιτζ!

περαστικά μπαμπά!

2008-07-23T15:05:00.002+03:00

Είχα σταματήσει να γράφω posts, γιατί έπρεπε να διαβάσω για τις εξετάσεις χειρουργικής, παιδιατρικής και παθολογίας. Και ενώ όλα πήγαν καλά, και ήμουν έτοιμος να γράψω για αυτό...

...Και πριν από λίγες μέρες έσπασε το χέρι του ο πατέρας μου. Αμέσως πήγαμε στο ΚΑΤ, και, έπειτα από πέντε ώρες αναμονής, τον έβαλαν στο χειρουργείο. Του έκαναν εσωτερική οστεοσύνθεση, όχι υπό γενική αναισθησία, και προχθές βγήκε από το ΚΑΤ.

Οπότε τα posts πήγαν λίγο πίσω.

Τώρα διαβάζω γυναικολογία -το τελευταίο μάθημα της σχολής- και ελπίζω πως θα επανέλθει το blog στους φυσιολογικούς του ρυθμούς. Αν και το καλοκαίρι κάνει τα πράγματα κάπως δύσκολα! Άσε που θα πρέπει να αλλάξουμε και τον τίτλο του blog τώρα που το έκτο έτος τελείωσε!

Η μητέρα της ιατρικής

2008-07-02T21:00:00.002+03:00

Από τα προϊστορικά χρόνια ο άνθρωπος αντιμετώπιζε ένα εχθρικό περιβάλλον. Τα τραύματα ήταν μέρος της καθημερινής ζωής. Και μαζί με τα τραύματα και η ανάγκη αντιμετώπισής τους. Με τη χειρουργική ουσιαστικά ξεκινά η ιατρική, και οι ρίζες της φτάνουν βαθιά στην προϊστορία του ανθρώπινου γένους.

Στη φωτογραφία βλέπουμε κρανιοτομές, στην προκολομβιανή Αμερική, από το μουσείο της Λίμα του Περού.

La Vie

2008-07-01T01:04:00.003+03:00

"Η Ζωή", πίνακας από την μπλε περίοδο του Πικάσο (1901-1904).

Με την τεχνολογία καταφέραμε να δούμε κάτω από το επιφανειακό στρώμα, και διαπιστώσαμε ότι στα πρώτα σχέδια η αντρική φιγούρα ήταν ο ίδιος ο ζωγράφος και η γυναίκα ήταν έγκυος. Αντί για τη γυναίκα με το παιδί στην αγκαλιά, υπήρχε ένας άντρας με μούσι.

Ο άντρας που απεικονίζεται, είναι ένας ζωγράφος φίλος του Πικάσο, ο Carles Casagemas, ο οποίος αυτοκτόνησε το 1901, σε ηλικία 21 ετών, αφού τον απέρριψε μία γυναίκα με την οποία ήταν ερωτευμένος.

Κάνω αυτή την εισαγωγή, για να σας κάνω μια ερώτηση.

Τι λέει σε εσάς αυτός ο πίνακας;

16 Απριλίου 1178 προ Χριστού

2008-07-01T00:52:00.002+03:00

Επιστήμονες μελέτησαν τα αστρονομικά δεδομένα που περιέχει η Οδύσσεια του Ομήρου, και υπολόγισαν πως με τα στοιχεία που δίνει ο Όμηρος, ο Οδυσσέας επέστρεψε στην Ιθάκη στις 16 του Απρίλη του 1178 π.Χ. Συνδυάζοντας την έκλειψη ηλίου που έγινε κατά την επιστροφή του επικού ήρωα, με τη θέση της Αφροδίτης έξι ημέρες πριν εξοντώσει τους μνηστήρες και με τους αστερισμούς όταν έφυγε από την Καλυψώ, δυο ερευνητές κατέληξαν στην ακριβή ημερομηνία επιστροφής του στην Ιθάκη.

2008-06-30T20:43:00.003+03:00

Από το Πρώτο Θέμα.

Ο Richard Dawkins στον Doctor Who! How cool is that?

2008-06-30T20:29:00.000+03:00

Ένας διαφορετικός πόλεμος

2008-06-29T14:10:00.002+03:00

Ελικόπτερα πετάνε πάνω από το σπίτι μου. Μερικές φορές ακούγονται και αεροπλάνα. Σαν τις ταινίες, νιώθεις σα να βρίσκεσαι στον πόλεμο αλλά να μην κινδυνεύεις. Και πράγματι, ένα πόλεμος βρίσκεται σε εξέλιξη, ένας διαφορετικός πόλεμος.

Η ζέστη ξεπερνά κάθε όριο και αυτό βοηθά να ξεσπούν φωτιές που απειλούν να κάψουν τα λίγα δάση που έμειναν στην Αττική, αλλά και ό,τι δεν κάηκε στην υπόλοιπη Ελλάδα πέρσι.

Ας ελπίσουμε και το κράτος να είναι πιο αποτελεσματικό φέτος από ότι ήταν πέρσι, και ο Θεός να βάλει το χέρι του!

Ουφ!

2008-06-17T12:55:00.002+03:00

Έδωσα σήμερα Δερματολογία! Τα θέματα μου φάνηκαν εύκολα, και πρέπει να τα έχω πάει καλά! Την είχα άγχος, γιατί κάθε φορά που ξεκίναγα να διαβάσω δε μου άρεσε και βαριόμουνα, με αποτέλεσμα να μην την έχω δώσει καθόλου από πέρσι μέχρι τώρα και να μου μένει σε αυτή την εξεταστική.

20 πολλαπλής επιλογής και δύο θέματα ανάπτυξης: Δερματικές και εξωδερματικές εκδηλώσεις της κνίδωσης και αιτιολογία και παθογένεια της πέμφιγας. Ευτυχώς, όλα πήγαν καλά!

Αφού διάβασα το βιβλίο του Μίμη, είχα μια τρομερή όρεξη να διαβάσω δερματολογία! Δεν ξέρω, αλλά το χαμένο μπλουζ μου έφτιαξε τη διάθεση σε τέτοιο βαθμό, που εκεί που δεν ήθελα να τη σκέφτομαι τη δερματολογία, μου φάνηκε το διάβασμά της απολαυστικό!

Α, ρε Μίμη!

Το χαμένο μπλουζ

2008-06-15T22:50:00.002+03:00

Ο Μίμης Ανδρουλάκης, δημοσίευσε στο site του ένα μυθιστόρημα, το χαμένο μπλουζ. Το ξεφυλλίζω, και νιώθω πως πρέπει να το τελειώσω πριν κοιμηθώ σήμερα. Το γράψιμό του είναι εξαιρετικό. Ο κλασσικός λογάς Μίμης. Το ύφος του δε χρειάζεται συστάσεις. Ούτε και η ευρυμάθειά του. Μέσα σε μερικές σελίδες, μας ταξιδεύει στην υδρόγειο, αλλά και μας φέρνει σε συνάντηση με τις μεγάλες μορφές της Αριστεράς αλλά και της Λογοτεχνίας.

Από τη μαγειρική μέχρι το σεξ, από τα ταξίδια μέχρι την ορμή για ζωή, ο Μίμης μας βομβαρδίζει με πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης μέχρι να κατορθώσει να ψηλαφίσει τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής, μιας ψυχής άρρηκτα δεμένης με το σώμα, αλλά και ταυτόχρονα πέρα από κάθε περιορισμό, να υπερβαίνει όλα τα όρια και να αναζητά το απόλυτο.

Πέρα από το κείμενο αυτό καθαυτό, ενδιαφέρον παρουσιάζει το ότι το βγάζει στο ίντερνετ ελεύθερο με άδεια Creative Commons.

Έχετε λοιπόν πλέον στα χέρια σας το «Χαμένο Μπλουζ» για να ξαναγράψετε εσείς ελεύθερα, σε κείμενο, σε ήχο, σε εικόνα, ό,τι σας κεντρίζει από την περιπέτεια την Όλιας, του Μάριου, του Δημήτρη, του Μάικλ, της Κριστίν κ.α., να παρουσιάσετε τις δικές σας αφηγήσεις, να πείτε τη γνώμη σας γι΄αυτό που συνέβη και για αυτό που θα μπορούσε να έχει συμβεί και δεν συνέβη, να στοιχηματίσετε για το πραγματικό και το φανταστικό της ιστορίας. Κερδίστε διαδικτυακά έναν κόσμο που «χάθηκε» και ίσως «χάσαμε» για πάντα. Ξανακερδίστε το «χαμένο χρόνο» μέσα από τη γραφή και την ανάγνωση. Καλοκαίρι λοιπόν με μία άλλη «καλοκαιρινή νύχτα», με έναν άλλο μακρινό Ιούλιο, Αύγουστο.

Το βιβλίο έχει και δικό του blog. Enjoy!

Θράσος!

2008-06-15T12:43:00.004+03:00

Διαβάζω σήμερα στο Βήμα, ότι υπάρχει, λέει, το ενδεχόμενο αθώωσης του πρώην Μητροπολίτη Αττικής, Παντελεήμονα, από τα δικαστήρια και πως αυτό ενδεχομένως να έχει συνέπειες στην, μέχρι τώρα, απομάκρυνσή του.

Διαβάζω επίσης πως ο ίδιος έχει προσφύγει για το άδικο της απόφασης να απομακρυνθεί και πως είχε πάει στην κηδεία του Χριστόδουλου αλλά και στην ενθρόνηση του Ιερώνυμου αλλά και πως έχει αρκετούς υποστηρικτές στην παρούσα ιεραρχία και μάλιστα πως κάποιοι ιεράρχες επέπληξαν τον τοποτηρητή της Αττικής επειδή δεν τον άφηνε να ιερουργεί σε ναούς της παλιάς του περιφέρειας.

Ναι, πρόκειται για αυτόν με τις κασέτες και τον νεαρό Αλβανό, αυτόν που έλεγε πως είχε δύο δισεκατομμύρια στην τράπεζα "για τα γεράματά του"!

Αντί να τον πάρουν με τις κλωτσιές, τον στηρίζουν και από πάνω, ή το λιγότερο τον ανέχονται. Μα είμαστε σοβαροί; Τόσο βλαμμένοι είναι;

Ή η δημοσιογράφος δεν ξέρει τι γράφει, ή όλοι τους είναι για κλωτσιές! Αυτή είναι η εκκλησιαστική μου άποψη.

Υ.Γ. Πρέπει να διαβάσω τώρα για τη σύφιλη και τα χλαμύδια, για τη δερματολογία. Σχετικό με το post, ε; Κάτι συμπτώσεις... Στην φωτογραφία, η ωχρά σπειροχαίτη που προκαλεί τη σύφιλη, μικροσκόπηση σε σκοτεινό πεδίο.

2008-06-14T21:51:00.002+03:00

Τέλειο!

Το ΟΧΙ της Ιρλανδίας

2008-06-14T13:16:00.005+03:00

Η μόνη χώρα που έκανε δημοψήφισμα για τη συνθήκη της Λισαβόνα, η Ιρλανδία, απέρριψε τη συνθήκη. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η συνθήκη δεν προχωράει. Χρειαζόταν ομοφωνία, και από τη στιγμή που μια χώρα την απέρριψε, η συνθήκη δε θα έχει ισχύ από πρώτη πρώτου δύο χιλιάδες εννιά, όπως περίμεναν οι πολιτικοί ηγέτες της Ένωσης.

Μου κάνει εντύπωση η έλλειψη δημοκρατικότητας από τους δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προσπαθούν να υποβαθμίσουν το ΟΧΙ της Ιρλανδίας. Να θέλουν να ξαναφέρουν τη συνθήκη για ψήφιση στην Ιρλανδία, αλλά αυτή τη φορά από το Κοινοβούλιο και όχι στον λαό; Νομίζω πως το Σύνταγμα είναι αυτό που επιβάλλει το δημοψήφισμα. Τι έχουν στο μυαλό τους, Κύριος οίδε!

Επίσης εντύπωση μου κάνει η προσπάθεια περιθωριοποίησης της Ιρλανδίας. Λες και το να πεις όχι δεν είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε χώρας! Τα ΟΧΙ της Γαλλίας και της Ολλανδίας στο Ευρωσύνταγμα, ανάγκασαν τους Ευρωπαίους ηγέτες να αποσύρουν το σύνταγμα και ουσιαστικά να το επαναφέρουν από την πίσω πόρτα, μέσω... Πορτογαλίας! Πού θα πάει αυτή η δουλειά;

Το πρόβλημα που υπάρχει αυτή τη στιγμή είναι βαθύτερο. Υπάρχει μια ασυμφωνία λαών και κυβερνήσεων, η οποία δεν είναι εύκολο να συνεχιστεί χωρίς κόστος. Μέχρι τώρα οι κυβερνήσεις προσπαθούν να πάνε την Ευρώπη κάπου. Δε θα έπρεπε όμως να είχαν δημιουργήσει και ένα ευρύ πλειοψηφικό ρεύμα στην ίδια την Ευρώπη; Δε θα έπρεπε οι κοινωνίες τις οποίες εκπροσωπούν να απαιτούν την ενοποίηση;

Οι Times γράφουν:

It took hundreds of pages of the Federalist papers, a few dozen men locked for weeks in a sealed room in Philadelphia and a bloody civil war for the US constitution to be accepted. So the little local difficulties in France, the Netherlands and now Ireland must be seen in a broader perspective.

Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια. Αλλά γίνεται χωρίς διάλογο και ευρείες κοινωνικές συμμαχίες να προχωρήσει η Ευρώπη μπροστά; Πώς; Με αφελή συνθήματα όπως τα παρακάτω;

Δεν πάμε καλά!

Δεν πάμε καθόλου καλά!

Τέρμα!

2008-06-12T23:43:00.004+03:00

Έγινε σήμερα η παρουσίαση των εργασιών και με αυτόν τον τρόπο τελειώσαμε και επίσημα τα μαθήματα της Γυναικολογίας! Χωρίς να περιαυτολογώ, η εργασία της δικιάς μας ομάδας ήταν η καλύτερη :D

Τώρα πρέπει να εντείνω το διάβασμά μου για να πάω καλά στις εξετάσεις και να τελειώνουμε εντελώς με την σχολή!

Αύριο λέω να πάω πάλι στο Αττικό, για να δώσω ένα μάθημα επιλογής, την Προνοσοκομειακή Επείγουσα Ιατρική. Νομίζω πως είναι ενδιαφέρον μάθημα και θα ήθελα να το έχω εξεταστεί πριν τελειώσω τη σχολή.

Μετά λέω να δώσω Δερματολογία την Τρίτη και Γυναικολογία την Παρασκευή. Ελπίζω να βγει το διάβασμα και να φεύγουν δυο μαθήματα μέσα σε μια εβδομάδα.

Πώς την είδατε τη διαγραφή του Σημίτη; Εγώ νομίζω πως έστειλε και δημοσίευσε την επιστολή του για τέσσερις λόγους:

Πρώτα από όλα, πιστεύει βαθιά στην Ευρωπαϊκη Ενοποίηση και Ολοκλήρωση. Η προσήλωσή του στην ενότητα και η πεποίθησή του ότι η πρόοδος της Ευρώπης βρίσκεται στην ενοποίηση φάνηκε κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεών του, με αποκορύφωμα τις προσπάθειές του, μαζί με τον Υπουργό τότε των Εξωτερικών Γιώργο Παπανδρέου, υπέρ της συναίνεσης για το Ευρωσύνταγμα όταν η Ελλάδα είχε την προεδρεία της ένωσης.

Ύστερα, φαίνεται να νομίζει πως ο κόσμος στην Ελλάδα δεν έχει διάθεση να συμμετέχει ενεργά για την ενοποίηση. Οι Έλληνες είμαστε περίεργος λαός. Από τη μία φίλοι της Ευρώπης και από την άλλη εσωστρεφείς και χωρίς καμία διάθεση για να προχωρήσουμε προς μια πραγματικά ενωμένη και ισχυρή Ευρώπη. Και νομίζει πως επειδή ο σκοπός είναι η πρόοδος της Ευρώπης (και της Ελλάδας), πρέπει να βαδίσουμε προς τα εκεί χωρίς ένα πιθανό δημοψήφισμα να χαλάσει την πορεία αυτή.

Τρίτον, φαίνεται πως είναι της πολιτικής ο αρχηγός να καθοδηγεί τον κόσμο. Ο πρωθυπουργός που ξέρει προς τα πού πρέπει να κινηθεί η χώρα πρέπει να κοιτάξει το μακροπρόθεσμο συμφέρον του τόπου και να μην εγκλωβιστεί από ένα αρνητικό αποτέλεσμα σε δημοψήφισμα. Τα πράγματα είναι πιο ασφαλή, πιο ελεγχόμενα, άμα περιορίζονται στους κλειστούς τοίχους της Βουλής.

Και τέταρτον, φαίνεται δυσαρεστημένος με την πορεία Παπανδρέου και την πορεία του ΠαΣοΚ.

Όλα αυτά, νομίζω είναι που τον οδήγησαν στο να στείλει και να δημοσιεύσει μια αιχμηρή επιστολή, αλλά και να δώσει τη συνέχεια που έδωσε όταν ο Παπανδρέου τον διέγραψε.

Προσωπικά θεωρώ την ενέργεια του Παπανδρέου σωστή. Ο Σημίτης ωφέλησε τη χώρα πολύ με την πρωθυπουργία του, αλλά το ΠαΣοΚ έχει πρόεδρο και έχει συγκεκριμένη θέση. Η κοινοβουλευτική ομάδα δεν είναι άθροισμα προσωπικοτήτων που εκφράζουν απόψεις, αλλά ομάδα μέσα από την οποία εκφράζεται στη Βουλή ένα ολόκληρο κίνημα.

Ποιος θα είχε τα κότσια να διαγράψει έναν Σημίτη; Νομίζω μόνο ένας Ανδρέας Παπανδρέου θα μπορούσε να το κάνει αυτό. Το ότι το έκανε ο Γιώργος, κατά τη γνώμη μου, απλά δείχνει άλλη μια πτυχή της προσωπικότητάς του αλλά και τη βούλησή του για την πολιτική ενότητα του κινήματος στο οποίο ηγείται.

Όμως δε θέλω να σταθώ εκεί. Για μένα, πιο σημαντικό είναι ο λόγος με τον οποίον απαντάει ο Παπανδρέου στο νούμερο τρία, από τους λόγους που ανέφερα προηγουμένως. Δηλαδή, η διαφορετική προσέγγιση που εκπροσωπεί απέναντι στην πολιτική και στη σχέση του πολιτικού ηγέτη με τον λαό. Δεν πιστεύει σε ένα πατερναλιστικό σύστημα διακυβέρνησης, αλλά σε μια ανοιχτή κοινωνία όπου ο πολίτης έχει ουσιαστικό λόγο. Δεν είναι πια το κόμμα αυτό που αποφασίζει για τον πολίτη, αλλά η δύναμη δίνεται στον ίδιον τον πολίτη να αποφασίσει για το μέλλον του τόπου του.

Αυτές οι δυο διαφορετικές προσεγγίσεις βρίσκονται αντιμέτωπες εδώ και αρκετό καιρό. Από την αρχή τις βλέπουμε να συγκρούονται με σημαντικά αποτελέσματα. Ο Σημίτης δίνει την προεδρεία στον δημοφιλέστατο και ικανότατο Παπανδρέου, ο Παπανδρέου καταφεύγει στη βάση για να κερδίσει τη στήριξη του κόσμου. Ανοίγει το κόμμα σε μια απίστευτη διαδικασία. Και μπορεί τότε να ήταν ένας ο υποψήφιος, πριν από λίγους μήνες όμως ήταν τρεις, και στο μέλλον κανείς δεν ξέρει πώς τα πράγματα θα εξελιχθούν.

Οι διαφορετικές αντιλήψεις εκφράζονται συνεχώς. Η διαφωνία για το αν πρέπει ή όχι να γίνει δημοψήφισμα ήταν το κερασάκι στην τούρτα.

Κλείνω, με ένα κομμάτι από αυτά που είπε ο Γιώργος Παπανδρέου:

Δεν πιστεύω στα παλιά πρότυπα ηγετών. Ο 21ος αιώνας απαιτεί ηγέτες που στηρίζουν και αγωνίζονται για τη μεγαλύτερη δυνατή δημοκρατική, συνειδητή συμμετοχή, ενημερωμένων πολιτών. Αυτή είναι η δική μου δημοκρατική παράδοση. Αυτός είμαι και θα είμαι. Αλλά αυτό πηγάζει από τις δημοκρατικές παραδόσεις του ΠΑΣΟΚ.

First pelvic exam ever! :D

2008-06-09T22:49:00.002+03:00

Έκανα σήμερα την πρώτη μου γυναικολογική εξέταση. Είδαμε και πώς παίρνουν το test Pap. Πανεύκολο. Από αύριο ελπίζω να πάρω και εγώ μερικά!

Στην εικόνα φαίνεται η αμφίχειρη γυναικολογική εξέταση, στην οποία με το ένα χέρι ο τράχηλος σπρώχνεται προς τα πάνω και με το άλλο ψηλαφάται η μήτρα.

Έγκλημα στη μπλε γραμμή του μετρό

2008-06-08T19:04:00.002+03:00

Χθες το βράδυ διάβασα το δεύτερο βιβλίο που εξέδωσε η Agatha Christie, The Secret Adversary. Απίστευτο βιβλίο, η Αγκάθα Κρίστι ξέρει* να γράφει καταπληκτικά. Στο βιβλίο αυτό, δυο νεαροί, μια κοπέλα και ένα αγόρι, μπλέκονται σε μια τρομακτική ιστορία και καταφέρνουν να σώσουν τον κόσμο από τον ιδιοφυή - επικίνδυνα τρελό κύριο Μπράουν.

Σκόπευα να γράψω περισσότερα για το βιβλίο αφού διάβαζα σήμερα και το πρώτο βιβλίο που εξέδωσε, το The Mysterious Affair at Styles, στο οποίο εμφανίζεται για πρώτη φορά ο -διάσημος πια- Βέλγος ντετέκτιβ Ηρακλής Πουαρό.

Αλλά, με πήρε ο Τάσος τηλέφωνο και θέλει το βράδυ να κάνουμε την εργασία μας για τη Γυναικολογία, οπότε ο κύριος Πουαρό θα πρέπει να περιμένει. Γαμώτο!

Τα δυο πρώτα βιβλία της Αγκάθα Κρίστι μπορείτε να τα διαβάσετε δωρεάν online, στα αγγλικά, από το site του manybooks.net, σε αυτή τη σελίδα, σε διάφορα formats.

* δεν πιστεύω να έχετε πρόβλημα με τον ενεστώτα επειδή πέθανε το 1976? :P

Friendships Can Depend on Who You Meet First

2008-06-07T00:57:00.003+03:00

I wonder if there is something special about the very first people we meet in new social surroundings? Perhaps we are so relieved to find someone to talk to - an island of acceptance in a sea of strangers - that we are more likely to form a lasting bond.

Or perhaps I'm making too much of it; after all, at a new job, club or society we'll probably get to meet everyone eventually. Surely the person we just happen to meet first shouldn't be more likely to a firm friend in the long run?

The Human Brain :)

2008-06-05T22:45:00.000+03:00

Ο γιατρός πρέπει να μπαίνει στη θέση του ασθενή

2008-06-04T21:56:00.002+03:00

Ο άρρωστος έρχεται στο νοσοκομείο με τον πόνο και τους φόβους του. Αυτό που περιμένει από εσένα, είναι να του εξηγήσεις με ευγένεια τι συμβαίνει και να δώσεις λύση στο πρόβλημά του. Αρκετή είναι η ταλαιπωρία που περνάει μέχρι να σε δει. Δεν είναι ανάγκη να προσθέτεις στην κακή του κατάσταση μιλώντας του με αγένεια ή χωρίς να του εξηγείς πολλά.

Είναι πέρα για πέρα λάθος να λες, εδώ υπάρχει πρόβλημα, και ενώ ο άλλος κρέμεται από τα χείλη σου, και τη στιγμή που του περνάνε χίλια πράγματα από το μυαλό, εσύ να μην του εξηγείς τι ακριβώς συμβαίνει και πώς θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Μπορεί για σένα να είναι ρουτίνα, μπορεί η μέρα σου να μην ήταν καλή, αλλά πρέπει να μπαίνεις στη θέση του άλλου και να συμπεριφέρεσαι ανάλογα.

Και αν όλα αυτά ισχύουν για όλους τους γιατρούς, πόσο μάλλον για ειδικότητες όπως η παιδιατρική ή η γυναικολογία! Όταν ο γονιός αγωνιά για το παιδάκι του, το να μπαίνεις στη θέση του και να του μιλάς όπως θα περίμενες εσύ να σου μιλήσουν άμα ήταν το δικό σου παιδί και εσύ δεν ήσουν γιατρός, είναι αυτονόητο.

2008-06-03T00:17:00.002+03:00

Είδαμε ένα μωράκι σήμερα με τον υπέρηχο, εφτά εβδομάδων. Ήταν ένα εκατοστό! Απίστευτο :D

Πού πήγε το ευρώ;

2008-06-02T00:35:00.002+03:00

Λοιπόν, ένα quiz για σήμερα.

Τρεις φίλοι, πάνε σε ένα ξενοδοχείο. Ο ξενοδόχος τους ζητάει 30 ευρώ για το βράδυ. Αυτοί, δίνουν από δέκα ευρώ ο καθένας. Μετά από λίγο ο ξενοδόχος διαπιστώνει πως έκανε λάθος στην τιμή. Αντί για 30 έπρεπε να δώσουν 25 ευρώ.

Στέλνει λοιπόν την καμαριέρα να τους επιστρέψει τα 5 ευρώ. Αυτή τους δίνει από ένα ευρώ και κρατάει τα άλλα δύο.

Δέκα ευρώ ο καθένας που είχαν δώσει αρχικά, μείον ένα ευρώ που πήραν πίσω, εννιά ευρώ. Επί τρία, είκοσι εφτά. Και δύο που κράτησε η καμαριέρα, είκοσι εννιά. Ναι, αλλά στην αρχή είχαν δώσει τριάντα ευρώ. Πού πήγε το ένα ευρώ;

Σταύρο, έχεις φωτογένεια!

2008-05-31T23:47:00.002+03:00

Ο Σταύρος είχε πάει την Τρίτη στον Λαζόπουλο. Προς το τέλος της εκπομπής, ο Λάκης πάει σε μια στιγμή στο τέρμα του studio και πιάνει το Σταύρο αγκαλιά, ο οποίος παίρνει ένα πλατύ χαμόγελο, και αρχίζει να τραγουδάει.

Δεν το είχα δει την Τρίτη, αλλά αφού μας είπε ότι τον αγκάλιασε ο Λαζόπουλος και τον έδειχνε η κάμερα, είπα να τον δω σήμερα στην επανάληψη.

Ο Τάσος ήθελε να το κυκλοφορήσει και στο youtube. Άμα ανέβει, θα το βάλουμε εδώ σε post :D

Η δικιά μου γνώμη πάντως είναι, Σταύρο, πως ήσουν λαμπερός και έγραφες καλά στον φακό!

"Παραιτούμαι!" είπε ο Τζίμης 20 (και βάλε) χρόνια πριν

2008-05-29T23:47:00.004+03:00

Σύμφωνα με το site του Πρώτου Θέματος, ο Τζίμης Πανούσης στα νιάτα του ήταν υπάλληλος στην Εθνική Τράπεζα. Η επιστολή παραίτησής του από την τράπεζα είναι απολαυστική!

Κύριε Διοικητά,

Λαμβάνω την τιμήν να παρακαλέσω Υμάς όπως εγκρίνητε την παραίτησή μου εκ της Τραπέζης δια τους κάτωθι αναφερομένους λόγους:

1) Παρότι είμαι ταλαντούχος ηθοποιός, αρνούμαι να συνεχίσω να παίζω τον ρόλο του υπαλλήλου στη μεγάλη φίλη του ελληνικού λαού, την Εθνική Τράπεζα (όπως λέμε π.χ. Εθνικό Θέατρο, Εθνική Πινακοθήκη, Εθνικοσοσιαλισμός κ.λπ.)
2) Η μέχρι τώρα προνομιούχα εργασία μου εις την Διοίκησιν της Εθνικής Τράπεζας στο Τμήμα Συμφωνιών Ανταποκριτών Εξωτερικού δεν ήταν παρά ένας ρόλος κομπάρσου στην καλοστημένη παράσταση των μεγαλοκεφαλαιούχων μετόχων πάνω στην πλάτη του ελληνικού λαού (για λεπτομέρειες βλέπε γερή πολιτική ανάλυση, Ανδρέας Παπανδρέου, Χαρίλαος Φλωράκης, Ερυθρές Ταξιαρχίες κ.λπ.)

Για περισσότερα αποσπάσματα, κάντε κλικ στη σελίδα του Θέματος.

Αν είναι ποτέ δυνατόν!

2008-05-28T23:25:00.002+03:00

Σήμερα δεν είδαμε τοκετούς, αλλά ήμασταν στο τμήμα των υπερήχων. Βλέπαμε τα μωράκια πολύ πριν γεννηθούν, όταν βρίσκονταν ξέγνοιαστα στην κοιλιά της μητέρας τους!

Ανάμεσα στις γυναίκες που είδαμε, ήταν και μια κυρία που την είχαν δει σε κάποιο άλλο νοσοκομείο πρώτα, όχι γυναικολόγοι, αλλά ακτινολόγοι, και της είχαν κάνει το πρώτο υπερηχογράφημα του μωρού. Δεν φτάνει που δεν της είχαν δώσει γραπτά αυτά που είχαν δει στον υπέρηχο, αλλά της έδωσαν μόνο φωτογραφίες - στιγμιότυπα από αυτά που είδαν, αλλά αποδείχτηκε ότι είχαν κάνει και λάθος στο φύλο του παιδιού!

Της είχαν πει πως θα γεννήσει κοριτσάκι, και αυτή κυοφορούσε αγόρι! Φαντάζεστε την έκπληξη του ζευγαριού όταν έμαθαν τα νέα! Βέβαια, και πάλι χαρούμενοι ήταν, αλλά δεν είναι και λίγο να φωνάζεις το μωρό "κοριτσάκι μου" και να είναι ολόκληρος άντρας!

Αυτό σήμερα θα μου μείνει αξέχαστο. Όπως αξέχαστο θα μου μείνει και το πρώτο μωράκι που είδα με υπέρηχο! Ήταν μια χαρά, δεν είχε κανένα πρόβλημα, αλλά... Όταν τέλειωσε η εξέταση του μωρού και πήγε ο γιατρός να εξετάσει τον τράχηλο, διαπίστωσε πως ο τράχηλος είχε ανοίξει, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η γυναίκα να γεννήσει νωρίτερα, πριν προλάβει το παιδί να αναπτυχθεί τόσο ώστε να μπορεί να γίνει κανονικά τοκετός.

Η γυναίκα θα έπρεπε να πάει αμέσως στον γυναικολόγο της, ο οποίος και θα της πρότεινε τι να κάνει. Είτε θα έκαναν περίδεση στον τράχηλο, μια διαδικασία που δεν είναι και άμοιρη επιπλοκών, είτε θα έπρεπε να μένει ξαπλωμένη στο κρεβάτι με τη λεκάνη προς τα πάνω, ώσπου να περάσει ο καιρός και να μπορεί να γίνει τοκετός ή καισαρική τομή και να βγει το μωράκι ζωντανό και υγιές.

Μακάρι να τους πάνε όλα καλά!!!

(στη φωτογραφία βλέπετε ένα αγοράκι!)

Από αύριο μαθήματα ξανά!

2008-05-27T19:45:00.002+03:00

Η συνέλευση σήμερα δεν έγινε λόγω έλλειψης απαρτίας, και επομένως μέχρι την άλλη εβδομάδα η σχολή θα είναι ανοικτή.

Αυτές τις μέρες θα είμαι στην αίθουσα φυσιολογικών τοκετών. Χθες είδα ένα μωράκι να γεννιέται. Θέλω να δω πολλούς τοκετούς!

WOW!

2008-05-26T21:18:00.004+03:00

Μετά από ένα τετραπλό by-pass, έγινε αφαίρεση μυξώματος. Το μύξωμα είναι ένας σπάνιος καλοήθης όγκος, που αναπτύσσεται στην καρδιά (ο συχνότερος όγκος της καρδιάς). Ο άρρωστος είχε έναν μεγάλο τέτοιο όγκο μέσα στον αριστερό κόλπο της καρδιάς, και όπως η καρδιά παλλόταν, ο όγκος έμπαινε μέσα στην αριστερή κοιλία και σχεδόν έφραζε το στόμιο της μιτροειδούς βαλβίδας... Και επειδή η κοιλία δεν εξωθούσε πολύ αίμα στην αορτή, ο άρρωστος πάθαινε συγκοπτικά επεισόδια.

Ήταν απίστευτο το πώς φαινόταν στο διοισοφάγειο υπερηχογράφημα. Ένα μεγάλο και μακρύ πράγμα, που κρεμόταν σε έναν μίσχο στον αριστερό κόλπο, έμπαινε από την τρύπα της βαλβίδας μέσα στην κοιλία και μετά έβγαινε. Έμπαινε, έβγαινε, έμπαινε, έβγαινε. Ήταν εντυπωσιακό!

Είδα τη στερνοτομή (φοβερή!), το λίπος κάτω από το στέρνο που κάποτε ήτανε ο θύμος αδένας (ο οποίος υπάρχει στα παιδιά αλλά μετά εκφυλίζεται), την ανώνυμη φλέβα...

...Τη διάνοιξη του δεξιού κόλπου, τη διάνοιξη του αριστερού κόλπου μέσω του μεσοκολπικού διαφράγματος... Και το τεράστιο μύξωμα να βρίσκεται μέσα στον αριστερό κόλπο.

Η αφαίρεσή του ήταν πολύ εύκολη, και το βλέπετε στη φωτογραφία (το νυστέρι δίπλα έχει τοποθετηθεί για να έχουμε μια αίσθηση του μεγέθους).

Η μεγάλη προσφορά του Ευαγγελάτου στη χώρα

2008-05-21T14:05:00.003+03:00

Με την εκπομπή του, τις Αποδείξεις, ο Νίκος Ευαγγελάτος κατάφερε να αναδείξει κάτι που δεν ήταν και τόσο αυτονόητο, ότι αυτή η χώρα βρίσκεται σε τόσο βαθύ τέλμα, ότι ειδικά οι περισσότεροι ελεύθεροι επαγγελματίες το μόνο που ενδιαφέρονται είναι να πάρουν τα χρήματα του κόσμου και δε διστάζουν σε τίποτα, κοροϊδεύουν, αλλοιώνουν τα προϊόντα τους, θέτοντας σε κίνδυνο ακόμα και την υγεία του κόσμου και των παιδιών του.

Εδώ και μερικά χρόνια απίστευτες σκηνές διαδραματίζονται στην οθόνη μας. Άνθρωποι που έχουν σχέση με την αγορά τροφίμων πουλάνε επιβλαβή πράγματα με σκοπό το κέρδος. Άλλοι που προσφέρουν διάφορες άλλες υπηρεσίες, κοστολογούν υπερβολικά τη δουλειά τους κοροϊδεύοντας τον πελάτη. Και το ακόμα πιο φοβερό είναι ότι μετά από τόσες αποκαλύψεις, αντί να ξεσπάσει κοινωνική αναταραχή και να γίνει επιτακτικό αίτημα της κοινωνίας μας η αλλαγή, δεν κινείται μύγα!

Πού τον θυμήθηκα τώρα τον Ευαγγελάτο, θα μου πείτε... Ε, τις εκπομπές του μου έφερε στον νου το σκάνδαλο με τα ηλιέλαια... Απίστευτη η αισχροκέρδεια των επιχειρηματιών και απίστευτη η ανικανότητα του κράτους. Λέγανε τώρα οι ειδήσεις πως η κυβέρνηση απαξίωνε τελείως τον ΕΦΕΤ τόσο καιρό και τώρα ξαφνικά βρεθήκαμε προ του σκανδάλου... Μα έτσι δεν έκαναν με όλες τις υπηρεσίες; Πραγματικά νόμιζαν ότι όλα τα προβλήματα τα είχε λύσει το ΠΑΣΟΚ και δε χρειαζόταν τώρα να γίνει τίποτε. Την αντιτρομοκρατική δεν την διέλυσαν νομίζοντας ότι η προηγούμενη κυβέρνηση τελείωσε την τρομοκρατία; Την πυροσβεστική δεν την υποβάθμισαν τόσο πολύ που κάηκε η μισή Ελλάδα; Τι έμεινε όρθιο;

Άμα νομίζεις πως δεν έχεις προβλήματα να επιλύσεις, πως όλα έχουν λυθεί από τους προηγούμενους και εσύ απλά μπορείς να βάλεις τον αυτόματο, τότε διορίζεις στις διάφορες υπηρεσίες για υπεύθυνους δικούς σου ανθρώπους που δεν έχουν προσόντα, για να βγάζουν παραπάνω λεφτά και να έχουν τη θέση, και από αποτελεσματικότητα μηδέν.

Ας φάμε τώρα λοιπόν τα ορυκτέλαια...

Κατάληψη!

2008-05-20T20:51:00.003+03:00

Τελικά, με δημοκρατικές διαδικασίες αποφασίστηκε κατάληψη.

Δύο φοιτητικές παρατάξεις, η ΠΑΣΠ και η Νέα Προοπτική έβγαλαν ανακοίνωση στα sites τους για τη διαδικασία:

Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ παρέδωσε την σχολή σε κατάληψη.
Η Ιατρική Σχολή τελεί υπό κατάληψη μέχρι την Παρασκευή 23.05.2008

Στον πρώτο γύρο ψηφοφορίας πλειοψήφισαν τα πλαίσια των ΕΑΑΚ και Νέα Προοπτική

Παρόλαυτα ΕΑΑΚ και ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, χρησιμοποιώντας τον συσχετισμό του προεδρείου [και παρά την αντίθετη άποψη ΠΑΣΠ, ΠΚΣ και Νέας Προοπτικής] έβαλαν σε ψηφοφορία στον δεύτερο γύρο ΕΑΑΚ και ΔΑΠ-ΝΔΦΚ (αντί για Νέα Προοπτική-που πλειοψηφούσε σε όλο το αμφιθέατρο). Τελικά ύστερα από καταμέτρηση επικράτησε το πλαίσιο των ΕΑΑΚ.

Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ επέλεξε με την στάση της αυτή να χαρίσει την συνέλευση στα ΕΑΑΚ. Προφανώς και η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ δεν μπορούσε να συγκεντρώσει πλειοψηφία στο πλαίσιο της καθώς ήταν η μόνη παράταξη που πρότεινε εφαρμογή του νόμου πλαίσιο - άποψη με την οποία διαφωνούσαν ΟΛΑ τα υπόλοιπα πλαίσια των παρατάξεων

Επιπλέον, στο forum της ΠΑΣΠ παιδιά γράφουν ότι τα ΕΑΑΚ είχαν φέρει και φοιτητές από άλλες σχολές να ψηφίσουν υπέρ της κατάληψης.

Γενικά αυτή η αντίληψη υπάρχει στους χώρους των ΕΑΑΚ. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Και επειδή ο σκοπός για αυτούς είναι πολύ καλός, δεν πειράζει που δεν είμαστε και πολύ δημοκρατικοί. Δυστυχώς, αυτή ακριβώς τη νοοτροπία επέδειξαν όλα τα απολυταρχικά καθεστώτα, από τους Ναζί στη Γερμανία, στους Κομμουνιστές στη Ρωσία και την Κίνα... Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.

Δεν οδηγούν αυτά πουθενά. Ή θα μάθουμε να είμαστε δημοκρατικοί επειδή η δημοκρατία είναι αξία από μόνοι της, ή θα παραμένουμε σε ένα διαρκές τέλμα. Το πρόβλημα της ελληνικής ανώτατης εκπαίδευσης δεν είναι διοικητικού τύπου νόμοι-πλαίσια.

Κατά τα άλλα... ο Αβραμόπουλος λέει, συναντήθηκε με τον Αλογοσκούφη και αποφάσισαν τη μείωση των ωρών εφημερίας... Εξαιρετικά. Να εκπαιδεύονται οι ειδικευόμενοι λιγότερο, και να αμείβονται λιγότερο. Ό,τι ακριβώς χρειαζόταν το σύστημα.

Και αυτή την πολύ σημαντική αλλαγή την αποφάσισαν. Την πρόσληψη όμως αυτών των χιλιάδων νοσηλευτών που λέγανε πριν κερδίσουν τις εκλογές του 2004 ότι θα κάνουν, ακόμα να τη δούμε! Και αυτό σημαίνει ότι κρεβάτια μονάδας εντατικής θεραπείας μένουν κλειστά επειδή δεν υπάρχουν νοσηλευτές, κλινικές αναγκάζονται να λειτουργήσουν με λιγότερους νοσηλευτές από ό,τι πραγματικά χρειάζονται και χειρουργεία περιορίζονται ή βγαίνουν δύσκολα λόγω έλλειψης νοσηλευτών...

Οι Μεταρρυθμιστές (αυτοί και ο Λουθήρος):

Ανοικτά ή Κλειστά Πανεπιστήμια;

2008-05-19T13:25:00.002+03:00

Γίνεται σήμερα συνέλευση για να αποφασίσουμε αν θα γίνει κατάληψη στη σχολή ή όχι. Ποιοι θέλουν κατάληψη και γιατί; Τα ΕΑΑΚ, ουσιαστικά, και χωρίς λόγο. Έκανε κάτι δηλώσεις ο νέος υπουργός Παιδείας, και προκάλεσε την μήνιν μερικών. Η κατάληψη έχει γίνει ψωμοτύρι στην Ελλάδα. Και καλά όταν γίνεται, όπως συνήθως, για μερικές ημέρες. Εκπληρώνει τον στόχο της και τα παιδιά βρίσκουν ευκαιρία να πιουν κανά καφέ το πρωί προς μεσημέρι με τον ήλιο. Αλλά τι γίνεται όταν η κατάληψη ανανεώνεται και πηγαίνει από εβδομάδα σε εβδομάδα;

Κατά μία φήμη, τα ΕΑΑΚ θέλουν να κλείσει η σχολή μέχρι τον Οκτώβρη. Το οποίο σημαίνει πολλά προβλήματα για αυτούς που έχουν υποχρεωτικά μαθήματα αυτόν τον μήνα. Όπως μια ομάδα που πρέπει να κάνει για μία εβδομάδα ιατροδικαστική, στο νεκροτομείο.

Βέβαια, η φήμη μπορεί και να έχει προέλθει από κάποιους που θέλουν να πανικοβάλλουν τον κόσμο για να πάει να καταψηφίσει την πρόταση των ΕΑΑΚ, αλλά και πάλι, δεν μπορείς να είσαι και τελείως σίγουρος. Άβυσσος η ψυχή των ΕΑΑΚ!

Ο δε υπουργός Παιδείας, αποδεικνύεται προσωπικότητα μεγάλου βεληνεκούς! Προτείνει, διαβάζω στο Πρώτο Θέμα, να γίνει και τέταρτη τάξη Λυκείου, που θα προετοιμάζει τους μαθητές για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια. Οι άνθρωποι δεν πάνε καλά. Μου κάνει εντύπωση η επιπολαιότητα με την οποία αντιμετωπίζουν το εκπαιδευτικό σύστημα. Άντε βγήκε νέος υπουργός, ας αλλάξει το εκπαιδευτικό σύστημα...

Ακόμα, λέει πως βλέπει θετικά την στράτευση στα 18. Σκεφτείτε λιγάκι πώς είναι να είσαι 18 ετών. Ε, αυτά τα παιδιά η κυβέρνηση τα θεωρεί έτοιμα και κατάλληλα να υπερασπιστούν τη χώρα σε καιρό πολέμου. Και αντί να την πάρουμε αυτή την κυβέρνηση με τις λεμονόκουπες, καθόμαστε σα να μη συμβαίνει τίποτα! Γιατί δεν είναι η δήλωση του υπουργού Παιδείας μόνο. Αλλά και η δήλωση του Αμύνης. Και όλη η συζήτηση η οποία φαίνεται να εκπορεύεται από τον Πρωθυπουργό. Δηλαδή είναι όλοι για ντομάτες!

Το δε Πρώτο Θέμα είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα εφημερίδα. Σε αντίθεση με το Βήμα που δεν έλεγε τίποτα την Κυριακή, το Θέμα είχε πολυσέλιδο ρεπορτάζ για τη γυναίκα που αποκαλύπτει τον λογαριασμό που διακινούσε χρήματα η SIEMENS. Φαίνεται πως αυτοί οι τύποι της Νέας Δημοκρατίας είναι αρκετά πεινασμένοι για γυναίκες, και τάζουν γάμους και άλλες υποσχέσεις. Αυτή λοιπόν τον ερωτεύτηκε, με 21 χρόνια διαφορά ηλικίας (ρε κορίτσια, υπάρχουν και οι συνομήλικοι, μη σνομπάρετε τους συνομήλικούς σας!) και αυτός έταζε ότι θα "τακτοποιήσει" το θέμα με τη γυναίκα του και θα παντρευτεί αυτή.

Εν τω μεταξύ της άνοιξε και έναν λογαριασμό στην Ελβετία, τον οποίο τον διαχειριζόταν φίλος του οικονομικός παράγοντας... και τα λεφτά της SIEMENS έκαναν βόλτες. Αυτά για τις εφημερίδες που λέγανε ότι γίνονταν σκάνδαλα επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ. Νεοδημοκράτης, και μάλιστα τον έβαλε και σε υψηλή θέση ο Νικήτας ο Κακλαμάνης και ο Γιώργος ο Αλογοσκούφης αυτά τα χρόνια, ο τύπος που αλώνιζε με τον άλλον της SIEMENS, από το 1993 (έτος δημιουργίας του λογαριασμού) και μετά.

Και επειδή η γυναίκα πικράθηκε, γιατί μπορείς να κοροϊδεύεις μια γυναίκα αλλά όχι και για 13 χρόνια ρε φίλε, καταντάει ξεφτίλα, πήρε μπρος όταν βγήκε το θέμα, και σου λέει θα βγάλω και εγώ τα στοιχεία του λογαριασμού που είναι στο όνομά μου και θα τον στείλω φυλακή.

Και επειδή η κυβέρνηση είναι της τάξεως και της ηθικής, σύμφωνα με τον δικηγόρο της γυναίκας, την απείλησαν και "δυο δικηγόροι που με διάφορους τρόπους συνδέονται με την κυβέρνηση", ότι καλύτερα να μη μιλήσει γιατί θα πάει ισόβια, καθώς και ένα άλλο πρόσωπο "υπερκομματικό" (φαντάζομαι ποιος μπορεί να είναι, και δε μου φαίνεται και τόσο υπερκομματικός, αλλά τέλος πάντων) ενόχλησε τον δικηγόρο της γυναίκας (ο Κούγιας, ο οποίος μπορεί να έχει χάσει πολλούς πόντους με την παρουσία του στα κανάλια, αλλά σα δικηγόρος παίρνει, από ό,τι φαίνεται, καλές και δύσκολες υποθέσεις!) για να μην προχωρήσει το πράγμα.

Αυτά που λέτε από το Πρώτο Θέμα. Α, και μια φωτογραφία που μου άρεσε. Ο Χάρρυ Κλυνν ήταν πρώτη σειρά στην παρουσίαση του βιβλίου του Πολύδωρα. Ο οποίος Κλυνν, λέει, ήταν και υποψήφιος δήμαρχος Καλαμαριάς με τη Νέα Δημοκρατία και είναι και θαυμαστής του Πολύδωρα. Έτσι, για να ξέρουμε και ποιοι είναι αυτοί που κάνουν κριτική και "σάτιρα" και ποιους ανθρώπους συμπαθούν...

Υ.Γ. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε δωρεάν το Πρώτο Θέμα της περασμένης Κυριακής.

We ran out of doughnuts!

2008-05-18T13:15:00.003+03:00

Σλουρπ, σλουρπ!

2008-05-18T12:55:00.002+03:00

Διαβάζω σήμερα στο Βήμα:

Τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο έχει και ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος στο λεπτό παιχνίδι της εξουσίας, της διπλωματίας και της επιρροής. Προς επίρρωσιν του παραπάνω επισημαίνω ότι εξέπληξε ευχάριστα την κυρία Ντόρα Μπακογιάννη όταν σε γεύμα που του παρέθεσε στο υπουργείο Εξωτερικών, την Παρασκευή, της αφιέρωσε την εξής μαντινάδα: «Υγεία, πλούσιο φωτισμό, χαρά κι ουράνια δώρα, να δίδη ο καλός Θεός στην Υπουργό την Ντόρα»!

Τι να πω; Ο ξεπεσμός δεν έχει τέλος! Έχουμε πιάσει πάτο κυρίες και κύριοι. Εντελώς!

Γενικά, δε διαβάζω εφημερίδες γιατί δε λένε και τίποτα ουσιαστικό. Αλλά έκανα το λάθος να ρίξω μια ματιά σήμερα. Και επειδή μόνο από τα παραπολιτικά μαθαίνεις σήμερα κάτι πραγματικά νέο, έπεσα πάνω σε αυτή την απίστευτη σκηνή γλυψίματος που περιγράφεται στην τελευταία σελίδα του Βήματος. Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί δε βγαίνουμε από το τέλμα!

Bypass

2008-05-17T23:54:00.002+03:00

Χθες, κάθησα στο νοσοκομείο μέχρι το απόγευμα, και παρακολούθησα μια εγχείρηση καρδιάς (παράκαμψη στεφανιαίων και αντικατάσταση βαλβίδας) που κράτησε πάνω από πέντε ώρες. Μου έκαναν μεγάλη εντύπωση τα στεφανιαία, καθώς και το πώς γίνεται το bypass. Αλλιώς να διαβάζεις για αυτό ή να το φαντάζεσαι και αλλιώς να το βλέπεις ζωντανά. Οι στεφανιαίες αρτηρίες φαίνονταν σαν να είναι ζωγραφισμένες με μαρκαδοράκι. Όπως όλα στην ιατρική, έτσι και αυτές ήταν μικρές σε σχέση με ό,τι θα φανταζόταν κανείς. Όχι φυσικά πραγματικά μικρές, αλλά μικρότερες από ό,τι φανταζόμαστε.

Το ίδιο είχα αισθανθεί όταν είχα δει πρώτη φορά νεφρό. Ή ωοθήκη. Όλα στο ανθρώπινο σώμα διακρίνονται από μία λεπτότητα...

(το στεφάνι για... τα στεφανιαία!)

Όταν λέω εγώ ότι έχουμε ξεφύγει τελείως...

2008-05-17T14:01:00.003+03:00

Ακούω τώρα στις ειδήσεις πως ο Βγενόπουλος έκανε, λέει, αγωγή στον Παπανδρέου... Τέτοιες κινήσεις εγώ δεν έχω ξαναδεί. Τον θυμάμαι όταν μίλησε πριν από κάμποσες μέρες εναντίον του Παπανδρέου και του Τσίπρα... Αυτά τα πράγματα δεν έχουν ξαναγίνει, και απορώ από πού ορμάται και τα κάνει αυτά! Είναι όντως τόσο αδικημένος που τον πνίγει το δίκιο και καταφεύγει στη δικαιοσύνη για να αποκαταστήσει το όνομά του ή αισθάνεται πως μπορεί να κάνει σε αυτή τη χώρα ό,τι θέλει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα; Και αν ισχύσει το δεύτερο, ποιος του έδωσε το δικαίωμα να αισθάνεται έτσι;

Τι να πεις... Δεν είχα σκοπό να μιλήσω για την επικαιρότητα, άσε που βρισκόμαστε σε τέλμα, οπότε τι να πεις κιόλας, αλλά αφού είχα υποστηρίξει την κίνηση για τον Παναθηναϊκό και τώρα αυτός που ήταν εκπρόσωπος της κίνησης συμπεριφέρεται με τέτοιον τρόπο, ε, έπρεπε να το σχολιάσω στο blog!

Μας δουλεύουνε!

2008-05-17T13:10:00.003+03:00

Είχα διαβάσει στο in.gr κάποια αποσπάσματα από αυτά που είπαν ο Αρχιεπίσκοπος και ο Πατριάρχης όταν βρέθηκαν, μετά την ανάρρωση του πρώτου, στην Κωνσταντινούπολη.

"Από εδώ", λέει ο Ιερώνυμος εννοώντας το Φανάρι, "αρδεύεται η Οικουμένη τη θεολογία, τη Χάρη, την αρετή". "Εδώ! και προς τα εδώ!" λέει κάπου αλλού, "σταθερά θα είμαστε προσανατολισμένοι. Δεν έχουμε άλλη επιλογή!" Και πώς να έχουνε δηλαδή, αφού από την Κωνσταντινούπολη λέει, "προσδιοριζόμεθα το τι και το πώς είμεθα". Άρες μάρες κουκουνάρες.

Ο δε Πατριάρχης, μίλησε με θερμά λόγια για αυτούς που μαρτύρησαν και πραγματικά βοήθησαν τον κόσμο στον παρελθόν από την Κωνσταντινούπολη, σα να λέει ότι αφού έτσι ήμασταν παλιά, θα μας δοξάζετε τώρα, και παρομοίασε τον εαυτό του με την άμπελο, από την οποία κάθε κακό κλαρί θα αποκοπεί και θα πεταχτεί στην φωτιά για να καταστραφεί.

Όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος, οπότε, για καλό και για κακό, ας ρίξουμε σου λέει και μια βαριά απειλή, μήπως και δεν πείσουμε με τα επιχειρήματά μας περί ενδόξου παρελθόντος.

Και επειδή είχα γράψει θετικά για τον Ιερώνυμο, νομίζω πως πρέπει να πω και αυτό, για να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα.

Θα μου πεις, και τι θέλεις να τσακώνονται;

Όχι, δεν είπα να τσακώνονται, αλλά μου κάνει μεγάλη εντύπωση η ευκολία με την οποία λένε βλακείες. Η ευκολία με την οποία ο ένας απαιτεί για τον εαυτό του μια κεντρική θέση, τη στιγμή που ούτε πολύς Ορθόδοξος κόσμος, λόγω των πολέμων και λοιπών ιστορικών συνθηκών, απέμεινε στην Κωνσταντινούπολη, ούτε και τίποτε σπουδαίο κάνει για να δικαιολογήσει την απαίτησή του για οικουμενικότητα. Εκτός και αν είναι ένδειξη οικουμενικότητας να βάζει τον Αγγελόπουλο (τον άντρα της Γιάννας) να λέει το Πιστεύω όταν τον επισκέφτηκε ο Πάπας!

Και, από την άλλη μεριά, η ευκολία με την οποία φεύγει ο Χριστός από κεφαλή της Εκκλησίας και μπαίνει στο κέντρο η Κωνσταντινούπολη! Ο Αρχιεπίσκοπος φτάνει μέχρι στο σημείο να προφητεύσει ότι "η οικουμενική-Καθολική Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία αμετακίνητα μέχρι των εσχάτων παρεδρεύει στην Κωνσταντινούπολη". "Αμετακίνητα", "μέχρι των εσχάτων"... Έχουμε ξεφύγει τελείως λέω εγώ.

Μήπως το πόδι το έσπασε για να πάρει λίγη παράταση μήπως και δε γίνονταν τελικά αυτοί οι απίστευτοι διάλογοι; Διότι εκεί καταλήγουμε...

Μα ένας νορμάλ επίσκοπος δεν υπάρχει τέλος πάντων;

Εγχείρηση ανοικτής καρδιάς

2008-05-13T23:05:00.002+03:00

Παρακολούθησα χθες την πρώτη μου εγχείρηση ανοικτής καρδιάς. Στο χειρουργείο ένας κύριος που είχε ανεπάρκεια της αορτικής βαλβίδας. Ήταν εντυπωσιακό το πώς αντικαταστάθηκε η βαλβίδα, το πώς η κυκλοφορία γινόταν μέσα από ένα μηχάνημα, το πώς η καρδιά ήταν χωρίς αίμα, το πώς ξαναφούσκωσε και άρχισε να χτυπά ρυθμικά... Και όλα αυτά, σε ένα χειρουργικό πεδίο πολύ τακτοποιημένο, ένα μεγάλο χειρουργικό παράθυρο που φαινόταν μόνο η καρδιά και η έκφυση των μεγάλων αγγείων.

Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν που δεν ένιωσα καθόλου παράξενα, αλλά ένιωσα πολύ οικεία. Παρόμοια είχα ξανανιώσει την πρώτη μέρα που επισκέφτηκα την Ιατρική της Αθήνας, και την πρώτη φορά που μπήκα σε χειρουργείο. Οικεία και ειρηνικά.

Κατά τα άλλα, έως τις 20 Μαΐου, στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, γίνεται τα απογεύματα η 31η Γιορτή Βιβλίου. Τις Κυριακές νομίζω είναι ανοιχτά από το πρωί. Αν θέλετε να κάνετε μία βόλτα, ή να πάρετε κάτι συγκεκριμένο, ευκαιρία είναι! να πάτε!

Άλλος για Χίο τράβηξε και άλλος για Μυτιλήνη

2008-05-12T21:08:00.002+03:00

Είπα σήμερα να πάω πιο γρήγορα στον Άγιο Αντώνιο, και αντί για το μετρό μέχρι Σύνταγμα και από εκεί Άγιο Αντώνιο να πάρω τον προαστιακό, που είναι και γρήγορος, μέχρι Σταθμό Λαρίσης και από εκεί σε λίγες στάσεις Άγιο Αντώνιο.

Τι το ήθελα και γω... Βλακεία μου που δεν το είχα ψάξει καλύτερα. Ήξερα ότι κάπως συνδέεται ο προαστιακός με την κόκκινη γραμμή του μετρό, αλλά δεν ήξερα πώς.

Έτσι, αντί για σταθμό Λαρίσης βρέθηκα... Ασπρόπυργο! Έλεος!

Βγαίνω στον σταθμό και βλέπω ερημιά. Ούτε κτήρια κοντά ούτε τίποτα. Και στο βάθος... θάλασσα!

Και με υποψίασε ότι μετά το Ηράκλειο προχώραγε το τρένο στην ύπαιθρο. Βγήκαμε Άνω Λιόσια, και λέω, ε, θα κάνει κάποια στροφή, δεν μπορεί. Εν τω μεταξύ το τρένο γεμάτο κόσμο. Λέω, μα είναι δυνατόν όλος αυτός ο κόσμος να πηγαίνει... Κιάτο; Ε, να που ήταν!

Άντε να περιμένω 20 λεπτά να έρθει το επόμενο δρομολόγιο για να γυρίσω πίσω. Και άντε μετά από Νεραντζιώτισσα να πηγαίνω Αττική. Και με την απεργία των ταξί, να πρέπει να περιμένω 20 λεπτά το λεωφορείο (το 895 που λέγαμε...). 3 ώρες έκανα τη διαδρομή. Ούτε στην Πάτρα να πήγαινα!

Η παρουσίαση πήγε μια χαρά!

2008-05-11T22:44:00.002+03:00

Ολοκληρώσαμε με επιτυχία τη στρογγυλή τράπεζα της καρδιοχειρουργικής, σήμερα το πρωί στο Μέγαρο Μουσικής. Μίλησα για τις χειρουργικές τεχνικές στη μεταμόσχευση καρδιάς και έκανα και μια σύντομη ιστορική αναδρομή στην αρχή της τράπεζας. Και οι δυο ομιλίες πήγαν καλά! Πολύ καλά πήγαν και οι ομιλίες των άλλων φοιτητών που συμμετείχαν. Νομίζω πως το θέμα, η μεταμόσχευση καρδιάς και οι συσκευές μηχανικής υποστήριξης της αριστερής κοιλίας σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια τελικού σταδίου, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον.

Η έρευνα για το κομμάτι που μου αναλογούσε ήταν απολαυστική. Εξίσου όμορφη ήταν η συνεργασία με τα παιδιά που είχαν αναλάβει τα άλλα κομμάτια, τις ενδείξεις, τις αντενδείξεις και τα μακροχρόνια αποτελέσματα της μεταμόσχευσης, τις διάφορες γενιές συσκευών μηχανικής υποστήριξης της αριστερής κοιλίας καθώς και το όλο σκεπτικό πίσω από αυτές τις συσκευές.

Η επιλογή του Μεγάρου Μουσικής ως συνεδριακό χώρο είχε και θετικά αλλά και αρνητικά σημεία. Το προσωπικό του Μεγάρου ήταν καλά εκπαιδευμένο και είχαν όλα τα απαραίτητα τεχνολογικά μέσα για να γίνουν άρτια όλες οι εκδηλώσεις, αλλά υπήρχε και το σημαντικό πρόβλημα ότι μόνο όσοι είχαν εγγραφεί επιτρεπόταν να μπουν στον χώρο. Έτσι, πολλά παιδιά που ήθελαν να με ακούσουν δεν μπόρεσαν να έρθουν. Δεν έχει νόημα να πληρώνεις 40 ευρώ για ένα τριήμερο συνέδριο για να παρακολουθήσεις μόνο μία στρογγυλή τράπεζα!

Το αποτέλεσμα ήταν να γίνονται ομιλίες παρουσία ελάχιστων ανθρώπων. Αυτό το βρίσκω απαράδεκτο. Το προσωπικό θα μπορούσε να επιτρέπει την είσοδο με την επίδειξη φοιτητικής ταυτότητας. Όταν για μια εργασία δίνουμε κόπο και χρόνο, είναι το λιγότερο άστοχο να μην επιτρέπεται να έρθει κόσμος να την παρακολουθήσει. Να έρχεται κόσμος και να τον διώχνεις είναι τελείως απαράδεκτο!

Όσον αφορά στον σχεδιασμό, επίσης άστοχο θεωρώ το ότι οι διοργανωτές είχαν βάλει την ίδια ώρα με εμάς και άλλο καρδιοχειρουργικό θέμα. Όταν έχεις όλα και όλα δυο τρία καρδιοχειρουργικά θέματα, δεν τα βάζεις ταυτόχρονα το ένα με το άλλο! Δε θέλει και πολύ μυαλό για να κάνεις καλύτερα τον σχεδιασμό!

Οι εργασίες του συνεδρίου έληξαν σήμερα. Συγχαρητήρια σε όσους δούλεψαν για να παρουσιάσουν κάτι και κρίμα που δεν ήταν όλα όπως θα έπρεπε!

(Η φωτογραφία είναι από το περιοδικό TIME, λίγες μέρες μετά την πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς από άνθρωπο σε άνθρωπο, από τον Christian Barnard, στη Νότια Αφρική. Ο άρρωστος πέθανε 18 ημέρες μετά από πνευμονία. Ο δεύτερος άνθρωπος στον οποίον ο Barnard έκανε μεταμόσχευση, λίγες μέρες αργότερα, έζησε 18 μήνες.)

To whom it may concern

2008-05-07T22:20:00.002+03:00

Δύο γραμμές λεωφορείου καλύπτουν τη διαδρομή Άγιος Αντώνιος (σταθμός μετρό) - Αττικό Νοσοκομείο, το 075 και το 892.

Τρία παράπονα θέλω να εκφράσω.

Πρώτα από όλα, είναι απαράδεκτο να κάθεσαι να περιμένεις 20 λεπτά για να έρθει ένα λεωφορείο Ρε παιδιά, το νοσοκομείο εξυπηρετεί, βάλτε πιο συχνά δρομολόγια! Και τη στιγμή που το νοσοκομείο είναι Πανεπιστημιακό, εξυπηρετεί πέρα από ασθενείς και τους συγγενείς τους και τους φοιτητές. Άρα είναι δεδομένο ότι υπάρχει κόσμος που θέλει να το χρησιμοποιήσει. Ειδικά τις ώρες που αρχίζουν και που τελειώνουν τα μαθήματα, έπρεπε τα δρομολόγια να είναι πιο συχνά.

Δεν μπορείς να βάλεις όλη τη μέρα συχνά δρομολόγια; Βάλε το πρωί, από τις οκτώ ως τις εννιά και το μεσημέρι, από τη μία μέχρι τις τρεις. Δε θέλει τρομερές γνώσεις στη συγκοινωνιολογία για να το σκεφτεί αυτό κανείς! Άσε που πέρα από εμάς, η γραμμή εξυπηρετεί και τα ΤΕΙ. Ένα σωρό παιδιά κάθε μέρα τη χρησιμοποιούν!

Και ενώ ο κόσμος είναι πολύς, το 892 είναι πολύ μικρό λεωφορείο, και κόσμος είναι όρθιος κάθε πρωί και κάθε μεσημέρι! Βάλτε ένα άνετο λεωφορείο! Και δε γίνεται να κάνει στάση στον σταθμό του μετρό; Πρέπει να περιμένουμε πόσα λεπτά επειδή έχει κολλήσει στην κίνηση για να κάνει τον κύκλο, ενώ ο σταθμός είναι ακριβώς δίπλα μας;

Το 075, τέλος, είναι κάπως βρώμικο. Χάθηκε ο κόσμος να μπουν πιο καινούρια και καθαρά λεωφορεία; Άσε που η διαδρομή, με την κίνηση που έχει, είναι τεράστια και κάνεις 20 λεπτά και παραπάνω εκεί μέσα!

Αυξάνετε τις τιμές των εισιτηρίων, αλλά οι υπηρεσίες που προσφέρετε είναι χαμηλού επιπέδου.

Τράχηλοι, μήτρες και μωράκια

2008-05-06T19:39:00.004+03:00

Βλέπουμε μια γιαγιά το πρωί στην κλινική. Έχεις παιδιά; Την ρωτάει ο γιατρός. Όχι, απαντάει αυτή. Είσαι παντρεμένη; Όχι. Δεν παντρεύτηκες ποτέ δηλαδή; Όχι. Έχεις πάει ποτέ με άνδρα; Όχι.

Η γιαγιά δείχνει να κρατιέται καλά. Λιγάκι δεν ακούει καλά και δε βλέπει, αλλά κατά τα άλλα φαίνεται καλά. "Είμαι σαράβαλο" λέει η γιαγιά. "Υπερβολές" σκέφτομαι εγώ.

Τελικά, ανάμεσα σε άλλα, είχε κάνει μια αρθροπλαστική ισχύου τη δεκαετία του 60, είχε πάθει πνευμονική εμβολή, είχε κολλήσει ηπατίτιδα C από μετάγγιση αίματος, είχε κάνει ολική υστερεκτομή για καρκίνο του ενδομητρίου, μετά έκανε ακτινοβολίες, είχε ιλίγγους, διαβήτη, υπέρταση, αρρυθμία και είχε βάλει βηματοδότη, αναιμία και είχε πάρει σίδηρο, είχε κάνει αιματοχεσία, σκωλικοειδεκτομή, είχε γαστρίτιδα και κήλη δύο μεσοσπονδύλιων δίσκων και την πόναγε η μέση της. Και ένα ψηλαφητό μόρφωμα περιομφαλικά.

Τελείως, μα τελείως παράξενο! Το ερώτημα μετά από ένα σημείο και μετά, δεν ήταν τι είχε, αλλά τι δεν είχε! Την καημένη!

Τι μαγνητικές, τι αξονικές, υπέρηχα, καρδιογραφήματα, "ένα αμάξι χρειάζομαι για να φέρω όλες τις εξετάσεις που έχω σπίτι!"

Απίστευτο!

Κατά τα άλλα, σήμερα κάναμε το μάθημα του φυσιολογικού τοκετού. Ο καθηγητής που το έκανε λέει ότι όταν έχει αυτός φυσιολογικούς τοκετούς αφήνει κάποιες φορές τους φοιτητές να τους κάνουν... Τέλεια! (Τι φοιτητές δηλαδή, που σε ένα μήνα είμαστε γιατροί κανονικοί. Και μπορεί να σου τύχει και στο αγροτικό ή οπουδήποτε ένας τοκετός. Να μην ξέρεις τι να κάνεις;)

Μας έδωσε και προπλάσματα για να κάνουμε κολπική εξέταση και να δούμε τη διαστολή και την εξάλειψη λόγω του τοκετού που πλησιάζει...

Εντύπωση μου έκανε πως καμία από τις κοπέλες που το έπιασαν δεν αντιλήφθηκαν το φυσιολογικό πρόπλασμα, με τον κανονικό τράχηλο να προβάλει... Έλεος! Καλά, τα αγόρια πάει στο καλό, αλλά και τα κορίτσια;

Η Βάσω και η Τζωρτζίνα είδαν μια καισαρική ενώ η Νατάσα ήδη έκανε κανονική κολπική εξέταση σήμερα και είδε και μία έγκυο στα εξωτερικά. Εμείς θέλουμε μια - δυο εβδομάδες για να περάσουμε από εκεί. Για να δούμε!

Στύση

2008-05-05T23:22:00.002+03:00

Ποια είναι τα στυτικά όργανα της γυναίκας; Ερώτηση στο εισαγωγικό μάθημα με θέμα την ανατομία και την εμβρυολογία του γυναικείου γεννητικού συστήματος.

Απάντηση Νίκου: Η κλειτορίδα και... και... και τα μικρά χείλη.

Απόκριση καθηγητή: Ποια μικρά χείλη μωρέ; Οι βολβοί του προδόμου! Αλλιώς θα μπαίνατε και δε θα καταλαβαίνατε τίποτα άμα δεν ήταν οι βολβοί του προδόμου!

Απάντηση Νίκου: Ε, είχα τα φώτα κλειστά, δεν ξέρω.

Ποιος είπε ότι η ανατομία δεν έχει πλάκα;

Η κλινική φαίνεται πολύ καλή, και οι γιατροί με όρεξη να μας μάθουν πράγματα... Οι άνθρωποι φαίνεται να ενδιαφέρονται. Το πρόγραμμά μας περιέχει να περάσουμε από ένα σωρό τμήματα. Να δούμε πολλούς φυσιολογικούς τοκετούς και καισαρικές, διάφορα γυναικολογικά χειρουργεία, τεχνητή γονιμοποίηση, πρόωρα νεογνά, να κάτσουμε μερικές ώρες εφημερία, να περάσουμε από τα εξωτερικά, να μάθουμε να κάνουμε γυναικολογική κλινική εξέταση και test Pap... Στο τέλος θα παρουσιάσουμε και μια εργασία στην κλινική. Και την τελευταία μέρα των μαθημάτων θα δώσουμε και εξετάσεις να ξεμπερδεύουμε.

Το μόνο κακό είναι ότι συνηθίσαμε τώρα το 13:30 με τη Χειρουργική και το 14:00 μου φαίνεται κάπως... Άντε μετά να γυρίσεις πίσω, ειδικά αν μένεις στην άλλη άκρη της Αθήνας!

Για να δούμε...

Υ.Γ. Αντί να βάλω τίτλο "Πρώτη Μέρα Γυναικολογίας" είπα να βάλω κάτι πιο... πιασάρικο... Δε νομίζω να είχατε αντίρρηση; :P

It's a new day!

2008-05-05T00:24:00.003+03:00

Τέρμα η Χειρουργική. Από αύριο ξεκινάμε Γυναικολογία, το τελευταίο αντικείμενο της ιατρικής που θα διδαχθούμε. Πώς πέρασαν έξι χρόνια! Απίστευτο!

Είμαι πτώμα. Έχω να φτιάξω μια παρουσίαση Powerpoint, να ανεβάσω ένα post για το Λούφα και Απαλλαγή που είδα την Παρασκευή (τέλειο!) και να γράψω και ένα μεγάλο email... Μάλλον αύριο... Για σήμερα απλά θα πω πως χθες πήγα με τον αδερφό μου στην εφημερία της χειρουργικής κλινικής.

Στα επείγοντα γινόταν ένας χαμός. Πολύς κόσμος είχε έρθει στο Αττικό, με διάφορα προβλήματα.

Είδαμε μια επείγουσα κολονοσκόπηση επειδή μια γιαγιά αιμορραγούσε από το έντερο, μια περίπλοκη υπόθεση, είδαμε έναν χρήστη ναρκωτικών ουσιών που είχε απόστημα σε σημείο που έκανε ενέσεις, είδαμε πολλούς ανθρώπους να πονάνε στην κοιλιά, έναν κύριο με αρχόμενη βουβωνοκήλη και μια γιαγιά που είχε τραυματιστεί σκοντάφτοντας.

Δεν κάτσαμε μέχρι το τέλος της εφημερίας, αλλά παρόλα αυτά είχε πολύ ενδιαφέρον. Πολύ περισσότερο από τις εφημερίες της Παθολογίας :Ρ

Ο bro εντυπωσιάστηκε. Είναι δεύτερο έτος, και ο τρόπος που δουλεύουν οι χειρουργοί του άρεσε πολύ. Χμ, πρέπει να γράψει κανα σχόλιο!

Ρε μπάρμπα, πάρε κανα ποδήλατο!

2008-05-03T00:19:00.003+03:00

Ήμουν σήμερα κατά τις οκτώ - οκτώ και μισή στην Πάτρα. Στην Γούναρη είχε αρκετή κίνηση. Μα πού πάτε όλοι με τα αμάξια; Η Πάτρα είναι μια σπιθαμή γης, πάρτε κανα ποδήλατο ή έστω κανα μηχανάκι! Εντάξει, μηχανάκια υπήρχαν, αλλά αντί για όλα αυτά τα αυτοκίνητα η ζωή των κατοίκων θα γινόταν καλύτερη αν χρησιμοποιούσαν ποδήλατο μέσα στο κέντρο.

Μα μποτιλιάρισμα στον έναν μεγάλο δρόμο που έχει η πόλη; Και μιας και λέμε για τον δρόμο, τι όνομα είναι αυτό; Δημήτριος Γούναρης; Ο ένας από τους ανθρώπους που κρίθηκαν υπεύθυνοι για την Μικρασιατική Καταστροφή; Και η ειρωνεία είναι πως η πόλη ήταν σήμερα (και λόγω Πρωτομαγιάς) γεμάτη αριστερά συνθήματα!

Έλεος! Πάλι καλά δηλαδή που δε λέμε την πλατεία Συντάγματος πλατεία Γουλιμή!

Θεραπευτική

2008-04-23T20:52:00.002+03:00

Σήμερα ξεκινάω τις Πασχαλινές μου διακοπές. Έδωσα το πρωί Θεραπευτική και το επόμενο μάθημα που θα δώσω είναι στα μέσα του Μάη.

Πήγαμε το πρωί, περιμέναμε στο σαλονάκι έξω από τη γραμματεία του καθηγητή, και όταν ήρθε η κυρία της γραμματείας μας έστειλε στον πέμπτο. Ο πρώτος εξεταστής μας τσάκισε στις ερωτήσεις. Ρώτησε από όλα, εκτός από αιματολογία και ογκολογία, και επέμεινε στα φάρμακα που δίνουμε για ιούς (και πώς δρα η ακυκλοβίρη; και ποιο είναι το άλλο φάρμακο μετά την ιντερφερόνη για την ηπατίτιδα Β; και τι δίνουμε στις ιώσεις του κεντρικού νευρικού;)...

Μας πέρασε όλους, και μας ξαναέστειλε κάτω για να εξεταστούμε από τον δεύτερο εξεταστή. Ο καθηγητής έλειπε και θα εξεταζόμασταν από κάποιον άλλο που τον αναπληρώνει (τον φοβερό πνευμονολόγο, για όσους ξέρουν), οπότε περιμέναμε. Και περιμέναμε. Και περιμέναμε. Κάνανε την πρωινή σύσκεψη οι διευθυντές των τμημάτων, κάνανε την επίσκεψη στις κλινικές τους, και το μεσημεράκι μπορέσαμε και εμείς να ολοκληρώσουμε την προφορική εξέταση.

Ξέχασα να πω πως είχε έρθει και μια άλλη κοπέλα για να δώσει παθολογία αλλά η γραμματέας δεν είχε ιδέα πως δίνεται και παθολογία σήμερα... Πήραν όμως τηλέφωνο την κεντρική γραμματεία και τελικά η κοπέλα έδωσε εξετάσεις.

Και αφού πήγαν όλα καλά......... Μπορούμε να πούμε και από εδώ:

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!

4 ώρες...

2008-04-17T14:17:00.003+03:00

...μπορεί μια καρδιά να μείνει εκτός του σώματος πριν αρχίσει να αποκτά σημαντικές βλάβες. Γι' αυτό, κάθε μεταμόσχευση καρδιάς είναι μία μάχη με τον χρόνο.

9 - 11 Μαΐου θα γίνει φέτος το 14ο επιστημονικό συνέδριο φοιτητών ιατρικής Ελλάδος, στην Αθήνα, στο Μέγαρο Μουσικής. Θα συμμετέχω στην στρογγυλή τράπεζα χειρουργικής θώρακος και καρδιάς, και θα μιλήσω για τις χειρουργικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται για τη μεταμόσχευση καρδιάς.

Περιμένω κερκίδα, ε!

Προβλεψιμότητα: Πυροδοτεί η κίνηση των φτερών μιας πεταλούδας στη Βραζιλία έναν τυφώνα στο Τέξας;

2008-04-17T13:16:00.003+03:00

Πριν από μερικές δεκαετίες, ένας νεαρός μετεωρολόγος, ο Edward Lorenz, αποφάσισε να κάνει ένα διάλειμμα από την έρευνά του, για ένα ποτάκι. Αντί να δώσει στον υπολογιστή τα δεδομένα από την αρχή, έβαλε τα νούμερα από την προηγούμενη εκτύπωση, άφησε τον υπολογιστή να επεξεργάζεται τα νούμερα, και όταν γύρισε βρήκε εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα από αυτά που θα έπρεπε να είχε βρει.

Είχε καεί καμία λυχνία; Πολύ πιθανό. Ξαφνικά όμως συνειδητοποίησε τι πραγματικά είχε γίνει. Στην εκτύπωση, δεν απεικονίζονταν όλα τα ψηφία που είχαν αποθηκευτεί στη μνήμη του υπολογιστή. Αντί για 0,506127, αυτός είχε πληκτρολογήσει το 0.506 της εκτύπωσης. Μια πολύ μικρή αλλαγή στις αρχικές συνθήκες είχε δώσει ένα τελείως διαφορετικό αποτέλεσμα. Μια νέα θεωρία είχε γεννηθεί. Κάθε φυσικό σύστημα που συμπεριφέρεται με μη περιοδικό τρόπο, δεν είναι προβλέψιμο.

Ο Edward Lorenz πέθανε χθες σε ηλικία 90 ετών. Ο άνθρωπος έγραψε ιστορία και η γνώση που πρόσθεσε, δεν πρόκειται να αφαιρεθεί.

"τα άλγεβρα"

2008-04-13T22:57:00.000+03:00

Ναι, το ακούσαμε και αυτό...

:P

Φοιτητικές Εκλογές!

2008-04-09T23:58:00.005+03:00

Οι υπόλοιπες φωτογραφίες που έβγαλα είναι με κόσμο μέσα, και δεν είναι σωστό να τις ανεβάσω στο blog χωρίς έγκριση :P

Ευτυχώς όταν πήγα δεν είχε καθόλου ουρά και τελείωσα γρήγορα. Αργότερα μαζεύτηκε περισσότερος κόσμος... Μετά έπρεπε να πάω στο Αττικό για μια εφημερία με την χειρουργική κλινική. Γινόταν ένας ψιλοχαμός στα επείγοντα, αλλά οι περισσότεροι που έρχονταν στο χειρουργικό ή είχαν τραυματιστεί ή πονούσαν στην κοιλιά τους...

Μαχαιριές (αθώα πράγματα, π.χ. μια γιαγιά που πήγε να ξεκολλήσει μπιφτέκια, μη φανταστείτε τίποτα μαφιόζικες εικόνες!), τραύματα από γυαλιά, από μηχανή, δαγκώματα από σκύλο, αποστήματα, πεσίματα, τέτοια πράγματα ως επί το πλείστον. Εμένα μου άρεσε η δουλειά των χειρουργών, αν και είμαι σίγουρος πως αν το κάνεις συχνά γίνεται πολύ βαρετό. Εντάξει, άμα είσαι φοιτητής είναι εντυπωσιακό να βλέπεις πώς φροντίζουν μικροτραύματα, ή πως κάνουν διαφορική διάγνωση για πόνο στην κοιλιά, αλλά δε σπουδάζεις και τόσα χρόνια για να ασχολείσαι πολύ με αυτά...

Ευτυχώς το νοσοκομείο είναι πολύ όμορφο (το έχω ξαναπεί αυτό, ε;) και το κλίμα είναι σε γενικές γραμμές πολύ καλό. Επέστρεψα σπίτι πριν από λίγο, και είπα να ανεβάσω τα νέα στο blog. :D

Καλή επιτυχία στους υποψηφίους! ;)

Της κοινωνίας η διαφορά...

2008-04-08T21:35:00.002+03:00

...φέρνει στον κόσμο μεγάλη συμφορά, τραγουδά ο Τσιτσάνης.

Καθόμασταν στο κυλικείο του νοσοκομείου και μιλάγαμε για ταξίδια και καλοκαίρια. Σε κάποια στιγμή, και ενώ λέγαμε για την Ισπανία, κάποιος ρώτησε αν είναι καλύτερα η Ίμπιζα ή η Μινόρκα και κάποιος άλλος απάντησε πως τώρα η Μινόρκα είναι πιο trendy. Και εκεί που σκεφτόμουνα τι είναι αυτά που λέμε, μία κυρία που καθάριζε κοντά στο τραπεζάκι μας και άκουγε τι λέγαμε είπε δυνατά "ωραία πράγματα συζητάτε παιδιά". Και όταν κάποιος που δεν κατάλαβε τη ρώτησε τι εννοούσε, είπε πως οι καιροί είναι δύσκολοι.

Δεν είχε και άδικο. Απλά, τα τελευταία είκοσι χρόνια έχει συντελεστεί μια μετατόπιση στην κοινωνία προς τα ανώτερα στρώματα και μια αλλαγή στη νοοτροπία προς τον καταναλωτισμό. Δηλαδή, χωρίς να έχει εξαλειφθεί η φτώχεια, η οποία είναι τεράστιο και ανυπέρβλητο πρόβλημα για αρκετό κόσμο, πολλοί άνθρωποι ξέφυγαν από τη φτώχεια και ανέβηκαν κοινωνικά προς τα μεσαία στρώματα, τα μεσαία στρώματα ανεβαίνουν προς ψηλότερα στρώματα, και ούτω καθεξής. Ταυτόχρονα, όλοι καταναλώνουν ολοένα και περισσότερο, και δίνουν υλική έκφραση στις επιθυμίες και τα θέλω τους. Από καλά ρούχα μέχρι gadgets και ταξίδια, ο μοντέρνος Έλληνας αγοράζει και εκφράζεται.

Και η φτώχεια; Εξακολουθεί να στοιχειώνει κόσμο. Και η φωνή της κυρίας στο κυλικείο αποτελεί φωνή δικαιοσύνης και πόνου.

Ράμματα!

2008-04-07T21:39:00.003+03:00

Ιστορική μέρα! Μάθαμε να κάνουμε ράμματα. Ας είναι καλά ένας από τους καθηγητές της κλινικής, εκείνος που ασχολείται πραγματικά με τους φοιτητές. Ο άνθρωπος έχει αναλάβει στις πλάτες του το μεγαλύτερο μέρος των μαθημάτων. Μας έδειξε πώς να βάζουμε ράμματα, μας έδωσε και έναν βελονοκάτοχο και μας άφησε να δοκιμάζουμε μόνοι μας. Κάτι που θα έπρεπε να είχαμε μάθει εδώ και καιρό βέβαια, αλλά που δεν χώρεσε σε κανένα μάθημα... Εκτός και αν κάποιος πάει σε καμία εφημερία και πιέσει εκεί τους γιατρούς να του δείξουν. Τέλος πάντων, άντε να σου έρθει ο άλλος τραυματίας στο αγροτικό και εσύ να πρέπει να βρεις την ψυχραιμία να κάνεις σωστά ένα σωρό πράγματα για να φροντίσεις το τραύμα. Θα το κάνεις, μπορείς να κάνεις και αλλιώς; Βέβαια με καλύτερη εκπαίδευση θα ήμασταν καλύτερα προετοιμασμένοι, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.

στο αθόρυβο!

2008-04-03T23:33:00.002+03:00

Πριν από μερικές μέρες, ενώ κοιμόμουνα, ντριιιιν, το τηλέφωνο. Ο Νίκος είχε πάει στο Αττικό, δεν είχε βρει κανένα και έπαιρνε να μάθει τι γίνεται, γιατί δεν είχε ενημερωθεί ότι δε θα γίνονταν μαθήματα. Χθες, σκέφτηκα να το βάλω στο αθόρυβο το κινητό, επειδή σήμερα δε θα είχαμε μάθημα. Για παν ενδεχόμενο. Και δούλεψε! Όταν ξύπνησα, βλέπω δυο αναπάντητες. Από τον Νίκο.

Νίκο, sorry, αλλά πρέπει να αρχίσεις να ενημερώνεσαι από τα sites. Δες το site της ΠΑΣΠ, για παράδειγμα. Πάνω πάνω το γράφει. "Αύριο δε θα γίνουν μαθήματα". Ή, άμα δε σ' αρέσουν οι παρατάξεις, δες το Greekmeds.

Με αυτές τις απεργίες και τη στάση εργασίας που έχουν στο Αττικό έχουμε χάσει ένα σωρό μαθήματα. Πάει η Χειρουργική. Κρίμα! Δεν τους πληρώνουν λέει τα δεδουλευμένα και οι ειδικευόμενοι και κάποιες κατηγορίες καθηγητών κάνουν στάση εργασίας. Με αποτέλεσμα να μη γίνονται χειρουργεία και να μη δουλεύουν εξωτερικά ιατρεία. Ή αν κάτι δουλεύει να υπολειτουργεί.

Για να δούμε, θα κάνουμε τίποτα αύριο;

Αραβική

2008-04-01T16:02:00.002+03:00

Και ναι, μετά από τόσα χρόνια σε αυτή τη σχολή, έφαγα σήμερα για πρώτη φορά μια αραβική... Δεν ήταν και άσχημη, αλλά ούτε ήταν και κάτι το εκπληκτικό. Εντάξει. Τρώγεται! :D

Καλό μήνα!

2008-04-01T14:55:00.001+03:00

2008-03-31T16:56:00.003+03:00

Γεια σου Σαρμπέλ!

2008-03-30T21:35:00.009+03:00

Ενθουσιασμένος γύρισα από την Ιερά Οδό, όπου γινόταν ένα φιλανθρωπικό πάρτι για την αγορά ενός ασθενοφόρου, που θα εξυπηρετεί ένα ορφανοτροφείο για παιδιά με AIDS. Δράμα η κατάσταση στην Αφρική, άστα.

Τραγούδησε ο Σαρμπέλ, τον οποίο λατρεύω! Είναι απλά απίθανος. Καμία σχέση με τον μέσο, γεμάτο κόμπλεξ, Έλληνα! Άνετος και κουλ, δυναμικός με θετική διάθεση, σου μεταδίδει την αισιοδοξία του και τη ζωντάνια του!

Δεν ήταν αυτός ο τυχερός που κάνει καριέρα στην Ελλάδα, εμείς είμαστε οι τυχεροί που τον έχουμε. Όπως βλέπετε, πέρασα τέλεια :D

Είχε και κάποια παιδιά, και από την πρώτη στιγμή τα φώναξε όλα στην πίστα. Ακούραστος έκανε τα χορευτικά του και ενθουσίαζε μικρούς και μεγάλους. Μπράβο του, για τη διάθεσή του και την θετικότητά του! Όσοι δεν ήρθαν (ξέρουν αυτοί), έχασαν!

Εξετάσεις Ιατροδικαστικής

2008-03-28T23:06:00.002+02:00

Πολύ κουραστική μέρα σήμερα. Η βροχή την έκανε χειρότερη...

Μετά από πολύ κόπο, και χωρίς να έχω προλάβει να διαβάσω και πολλά σήμερα, έφτασα στο Αναγνωστήριο της σχολής κατά τις μιάμιση. Διάβασα μέχρι τις τρεις παρά τέταρτο και μετά πήγα στο αμφιθέατρο της μικροβιολογίας για τις εξετάσεις. 5 θέματα, τα οποία μου φάνηκαν εύκολα! Οπότε, όλα καλά! Ουφ, πάει και αυτό. Είναι και παράξενο μάθημα και ήθελα να ξεμπερδεύω.

Στον γυρισμό, και ενώ αποβιβάστηκα από το μετρό, ακούω μια φωνή που μου φάνηκε γνωστή, γυρνάω, και τι να δω, ο Γιώργος ο Κύρτσος είχε βγει και αυτός από το μετρό με έναν άλλον κύριο και ανεβαίνανε προς τα πάνω με τις σκάλες. Είχε και το κλασικό χαμόγελο που έχει σχεδόν πάντα! Είναι φοβερός! Τον συμπαθώ πάρα πολύ και μου αρέσουν οι αναλύσεις του. Είναι μια φωνή λογικής σε μια έρημο ανορθολογισμού. Και πραγματικά ευγενής. Και ήρεμος. Και άνθρωπος με χαμόγελο αισιοδοξίας.

All in all, και παρά τις αντιξοότητες, ήταν μια απίθανη μέρα!

Εξετάσεις Γενικής Ιατρικής

2008-03-27T17:26:00.003+02:00

Δώσαμε Γενική Ιατρική! 60 θέματα πολλαπλής επιλογής. Από ένα τρίτομο (καταπληκτικό αλλά παλιό) βιβλίο και από ένα πολύ χοντρό εγχειρίδιο γηριατρικής. Το αμφιθέατρο ήταν ΓΕΜΑΤΟ κόσμο. Περισσότερο με γήπεδο έμοιαζε παρά με αμφιθέατρο! Αλλά εντάξει, όλα πήγαν μια χαρά! Μετά από μία ώρα αποχαιρέτησα το Ιπποκράτειο και πήρα τον δρόμο του γυρισμού, κουβαλώντας τρεις τσάντες με δυο χειρουργικές και μια ψυχιατρική. Και να κάνει και ζέστη!

Νέο επεισόδιο σήμερα!

2008-03-24T18:30:00.002+02:00

Επιτέλους!

Μετά από έναν χρόνο σήμερα ξεκινάνε τα νέα επεισόδια του Greek. Μια καταπληκτική σειρά του ABC που έχει θέμα τη ζωή μερικών φοιτητών στις αμερικανικές αδελφότητες. Θυμάστε κάτι παράξενα ονόματα που έχουν οι αδερφότητες. Kappa Tau Kappa, Beta, και κάτι τέτοια. Ε, λέγονται Greek για αυτό τον λόγο.

Σήμερα έχουν Greekathon στο abc family. 13 ώρες με όλα τα επεισόδια από πέρσι για να μπούμε και πάλι στο κλίμα. Και ξεκινάει, το απόγευμα, η νέα σεζόν. Το dvd με την πρώτη σεζόν μπορείτε να το αγοράσετε από εδώ. Μπορείτε να κατεβάσετε και τα επεισόδια από το iTunes εδώ (δεν είναι διαθέσιμα από το ελληνικό κατάστημα).

Για μια σύνοψη των επεισοδίων μέχρι τώρα, διαβάστε το TVGuide.com.

Go, Rusty, go!

Τρεις Ταινίες

2008-03-23T23:35:00.004+02:00

Μου άρεσε: από το Φιλί της Ζωής... η Ζωή! Πανέμορφη! Και πολύ έξυπνο concept. Καταπληκτικά τοπία! από το πρώτη φορά νονός... ο Καφεντζόπουλος! Η τρομερά συγκινητική στιγμή με τον Κρητικό που δωρίζει τα όργανά του για τον αρχηγό της δημοκρατικής παράταξης. Μόνο στην Ελλάδα τέτοιες σκηνές μπορεί να συμβούν! Πολύ καλή ταινία βασισμένη σε ένα εξαιρετικό βιβλίο! από το Rambo, η ευαισθησία σχετικά με το τι γίνεται στην Burma. Ότι κατάλαβα πως η Burma για την οποία έχω διαβάσει τόσα είναι η... Βιρμανία!

Δε μου άρεσε: από τη Ζωή... το στήθος της! Η μοναδική ατέλεια σε μια κατά τα άλλα πανέμορφη γυναίκα. Η χάλια ερμηνεία του Θέμου. Τα έλεγε πολύ στημένα. Τουλάχιστον δε μίλαγε μέσα από τα δόντια του! Ο άσχημος γαμπρός. από το πρώτη φορά νονός... οι σκαντζόχοιροι! Ναι, δεν έχω οικολογική συνείδηση, ξέρω. Από τον Rambo, ο αφελής, αμερικάνικος χωρισμός των ανθρώπων σε καλούς, δικούς μας, και κακούς, οι οποίοι δε μας πολυνοιάζει τι θα πάθουν. Η έντονη βία. Αρρωστημένη για ταινία.

Θες να συμβιώσουμε ελεύθερα;

2008-03-21T21:15:00.003+02:00

Βλέπουμε τις τελευταίες μέρες ένα θέμα να δημιουργείται από το πουθενά, για το τι είναι και τι δεν είναι πορνεία. Κατά τη γνώμη μου γίνεται μια σύγκρουση μέσα στην ελληνική εκκλησία μεταξύ δυο πόλων. Από τη μια έχουμε ανθρώπους που πιστεύουν ότι η ηθική τους έχει οικουμενική ισχύ. Από την άλλη, έχουμε ανθρώπους που πιστεύουν ότι η ηθική προκύπτει από τη θεολογία, δηλαδή άλλη ηθική έχει ισχύ μέσα στην εκκλησία και άλλη ηθική μπορεί να ισχύει εκτός της εκκλησίας, αλλά η εκκλησία δεν έχει δικαίωμα να θεωρεί πως η ηθική της έχει ισχύ ανεξάρτητα από την θεολογία την οποία η ηθική καλείται να υπηρετήσει.

Πάρτε παράδειγμα τον Πάπα. Πρέπει να κάνετε αυτό, αυτό είναι σωστό και αυτό είναι αμαρτία. Καμία ευελιξία. Η ηθική είναι αυτοσκοπός και όχι το μέσο για την εξυπηρέτηση ενός σκοπού (η ένωση με τον Θεό, η εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας, η ευτυχία των ανθρώπων, οτιδήποτε). Φαίνεται πως ο Αρχιεπίσκοπος ανήκει στην κατηγορία εκείνη των ανθρώπων που δε βλέπει την ηθική αυτονομημένα, αλλά πάντα μέσα σε κάποιο πλαίσιο το οποίο ορίζει την ηθική αλλά και το τμήμα του πληθυσμού στο οποίο έχει ισχύ. Φαίνεται επίσης πως υπάρχουν ισχυρές συντηρητικές δυνάμεις οι οποίες είναι διατεθειμένες να δώσουν μάχη.

Είπε ο Άνθιμος πως οι δηλώσεις ήταν του ενός (δηλαδή του Αρχιεπισκόπου) αλλά η ανακοίνωση (που μιλάει για πορνεία κλπ) είναι των δεκατριών. Ναι, το καταλάβαμε! Πόσο αστεία φαίνονται όλα αυτά όταν λάβουμε υπόψη μας την συγχρονη πραγματικότητα και ζωή της ελληνικής κοινωνίας...

Δεν έχει ξαναγίνει!

2008-03-20T18:34:00.000+02:00

Να γίνεται απεργία και να μην ταλαιπωρούμαστε από τους απεργούς αλλά από τα αφεντικά τους!

Το πρόβλημα με τη ΔΕΗ είναι ακόμα μεγαλύτερο για μένα, γιατί τα παντζούρια του σπιτιού μου είναι ηλεκτρικά και δεν ανοίγουν χειροκίνητα. Αν η διακοπή γίνει το πρωί, αυτό σημαίνει πως έξω θα έχει χαρά Θεού με μπόλικο ήλιο ενώ μέσα θα έχει σκοτάδια. Αν η διακοπή γίνει το απόγευμα, αυτό σημαίνει πως τα παντζούρια θα είναι ανοιχτά ενώ έξω θα είναι μαυρίλα... Εκτός και αν τα έχω ανοίξει / κλείσει πριν τη διακοπή.

Θα μου πεις, εντάξει, βγάζουν ανακοινώσεις. Οι οποίες όμως είναι ενδεικτικές και συμβαίνει άλλοτε να είναι να γίνει και να μη γίνεται και άλλοτε να γίνεται διακοπή χωρίς να είναι να γίνει! Άσε που δε γίνεται και συνέχεια να κοιτάς τις ανακοινώσεις.

Είναι Σαρακοστή, αλλά πρέπει να ευχόμαστε καλά... Φώτα!

Ένας διαφορετικός υποψήφιος για Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών

2008-03-18T22:08:00.001+02:00

(όχι, δεν είναι πλάκα)

Εξετάσεις Ψυχιατρικής

2008-03-17T23:57:00.003+02:00

30 λεπτά.

24 θέματα, με πέντε υποερωτήματα το καθένα, Σωστό-Λάθος. Και αν κάνεις λάθος σε ένα Σωστό-Λάθος χάνεις όλη την πεντάδα.

Και ένα παράξενο ανάπτυξης. 200 λέξεις.

ΟΚ

Τέλος και με την Ψυχιατρική... Επόμενο μάθημα!

:D

Φοβερός ο καθηγητής!

2008-03-14T23:23:00.001+02:00

"Θα σας κάνω εγώ το μάθημα σήμερα, για να γνωριστούμε". Και μετά τα εισαγωγικά, μας λέει: "ελάτε να κάνουμε επίσκεψη!"

Ήξερε τους ασθενείς με τα μικρά τους ονόματα, ενδιαφερότανε μέχρι και για το αν τρώνε καλά, τους έδινε πάσης φύσεως συμβουλές... Ήταν απλά καταπληκτικός. Προσιτός, με πραγματικό ενδιαφέρον και για τον άρρωστο και για τον φοιτητή.

Ελπίζω η συνέχεια να είναι εξίσου συναρπαστική!

Χειρουργική - Αττικό!

2008-03-11T20:52:00.003+02:00

Πρώτη μέρα Χειρουργική. Αττικό. 08:15-14:00. Άουτς!

Άντε να είσαι τόσο πρωί στην άλλη άκρη της Αθήνας! Και να φανταστείς πως η ενημέρωση για την εφημερία που πέρασε γίνεται στις 7:30 το πρωί. Στην οποία ενημέρωση είμαστε ευπρόσδεκτοι να συμμετέχουμε... Are they kidding us?

Είδαμε δύο ασθενείς που είχαν ήδη χειρουργηθεί. Και εκεί που ξεκινήσαμε, διακόπτουμε για μια - δυο μέρες λόγω της απεργίας των μέσων μεταφοράς!

To be continued...

ROFL!

2008-03-07T20:00:00.000+02:00

Blackout!

2008-03-06T19:31:00.003+02:00

2 ώρες χθες το βράδυ, 4 ώρες σήμερα το πρωί. Έλεος!

(Αλλά όλοι ξέρουμε ποιος φταίει... Το ΠαΣοΚ! Προβλέπω ότι θα πέσει και άλλο στις δημοσκοπήσεις μετά απο τις διακοπές ρεύματος. Λογικό, ε;)

Επιτέλους!

2008-03-04T22:21:00.004+02:00

Με πήραν τηλέφωνο. Πρέπει να ξαναπάω 10 με 2 και θα πάρω καινούριο ποντίκι.

Rainbow? Yeah, right!

2008-03-03T13:25:00.003+02:00

Έχω ξαναγράψει για την κακή εξυπηρέτηση που προσφέρει η Rainbow στους χρήστες hardware και software της Apple. Το καλοκαίρι είχε χαλάσει το ροδάκι του ποντικιού μου. Τους παίρνω τηλέφωνο, μου λένε φέρτε το από εδώ. Το εδώ είναι στον Νέο Κόσμο (ευτυχώς, κοντά στο μετρό!). Βέβαια, μια κουβέντα είναι να το φέρω, γιατί είναι ανοιχτοί μόνο ώρες γραφείου, και ώρες γραφείου ο πολιτισμένος κόσμος είναι στη δουλειά του, ή, όπως εγώ, στη σχολή του.

Τέλος πάντων, το πηγαίνω και περιμένω να το αντικαταστήσουν άμεσα. Ένα ποντίκι είναι, δε θέλει ιδιαίτερη επιστήμη για να το αλλάξουν αμέσως. Θα σας πάρουμε τηλέφωνο λέει σε μερικές μέρες. Μερικές μέρες; Τους λέω. Πάτε καλά; Τι θα κάνω έναν υπολογιστή χωρίς ποντίκι για μερικές μέρες; Είναι ποτέ δυνατόν να μην μπορώ εγώ να κάνω τη δουλειά μου επειδή εσείς δε μου δίνετε νέο ποντίκι αμέσως; Εξάλλου, εσείς φταίτε που τα ποντίκια σας είναι ελαττωματικά, δε φταίω εγώ. Σε μια δυο μέρες με πήραν τηλέφωνο. Ξαναπήγα, και πήρα ένα καινούριο ποντίκι.

Καταλαβαίνετε την έκπληξή μου όταν πριν από λίγο καιρό ξαναχάλασε το ροδάκι. Πάλι η ίδια διαδικασία. Ξανά να ξενιτεύομαι για Αμερική (Νέος Κόσμος γαρ!). Αυτή τη φορά όμως δεν έβαλα τις φωνές. Λέω, εντάξει, θα μου το αντικαταστήσουν σε μια δυο μέρες, όπως την άλλη φορά. Αμ δε! Το έδωσα τη Δευτέρα που μας πέρασε, και ακόμα να με πάρουν τηλέφωνο. Αυτό σημαίνει πως την προηγούμενη φορά δεν έτυχα της standard εξυπηρέτησης πελατών, όπως νόμιζα, αλλά όλα οφείλονταν στις φωνές. Και να φανταστείς πως ένιωθα και τύψεις που τους είχα βάλει τις φωνές!

We want better support!

ΜΕΓΑΛΟ ΓΕΛΙΟ!

2008-02-27T13:31:00.002+02:00

Το είδατε το βιντεάκι στον Λαζόπουλο με τον Καμπουράκη και την Κανέλλη; Του λέει η Κανέλλη, τρεις φορές μου έχουν πει τα αφεντικά στα media να πω κάτι που εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους. Ακούγεται ένας θόρυβος από το μικρόφωνο του Καμπουράκη και αμέσως την διακόπτει για να πει πως σε αυτούς ποτέ δεν έχει συμβεί αυτό. Ο Λαζόπουλος δυναμώνει τον ήχο για να ακούσουμε τον θόρυβο καλύτερα και η φωνή στο αυτί του Καμπουράκη λέει "εμάς καμία" "πες καμία" ή κάτι τέτοιο. Απίστευτοι είναι.

Πολύ γέλιο.

Αμερική η Ελλάδα!

2008-02-27T13:20:00.003+02:00

Με αυτά που γίνονται, νιώθω αμερικανάκι! Οι Σκοπιανοί λένε θα κάνουν πορεία στο ελληνικό συμβούλιο. Πώς κάνουμε εμείς πορείες στην Αμερικάνικη πρεσβεία... Χμ, κάπως έτσι θα αισθάνονται και οι Αμερικάνοι... Τώρα τους νιώθω!

Έλεγε ο Μίμης ο Ανδρουλάκης για τα Σκόπια... Είχαν πάει σε μια μυστική συνάντηση με τον Χαρίλαο Φλωράκη να δούνε τον στρατηγό Τίτο... Τους είπε να τους πάει σε όποια πολιτεία της Γιουγκοσλαβίας θέλανε, για να δούνε πώς είναι τα πράγματα. Αυτοί ζήτησαν να δούνε την Πρίστινα, επειδή ήταν πολύ φτωχοί οι κάτοικοι εκεί, και ήθελαν να δουν πώς ενσωματώνονται στην υπόλοιπη Γιουγκοσλαβία. Οι Γιουγκοσλάβοι προφασίστηκαν πως ο καιρός δεν επέτρεπε στο αεροπλάνο να προσγειωθεί εκεί και τους κατέβασαν στα Σκόπια. Αυτοί βέβαια δεν ήθελαν να κατεβούν εκεί, γιατί από τότε υπήρχαν προβλήματα...

Μόλις κατέβηκαν από το αεροπλάνο, βρήκαν ένα τεράστιο πλήθος κόσμου να τους περιμένει. Ήταν Έλληνες Αριστεροί που ήταν ενθουσιασμένοι που ο Χαρίλαος, ένας καπετάνιος του Δημοκρατικού Στρατού, θα ερχόταν εκεί. Πιο πολύ Έλληνες και από εμάς ένιωθαν, είπε ο Μίμης.

Εγώ απορώ γιατί αυτό το κεφάλαιο το αφήσαμε αναξιοποίητο. Αντί να έχουμε την πνευματική ηγεμονία των Βαλκανίων και να διαδίδουμε με ορμή τον ελληνικό πολιτισμό και τη γλώσσα, είμαστε τελείως εσωστρεφείς και απλά κλαψουρίζουμε για ονόματα και τα συναφή. Επιθετική πολιτιστική πολιτική χρειάζεται, σε συνδυασμό με επιχειρηματικά ανοίγματα, αλλά πού να το καταλάβουμε. Άλλωστε, ποιος το έχασε το πνεύμα για να το βρούμε εμείς και να κάνουμε πνευματικά ανοίγματα;

Viva (?) Comandante Fidel Castro

2008-02-26T23:10:00.003+02:00

Διάβαζα ένα κειμενάκι του Αλέξη Τσίπρα για τον Φιντέλ Κάστρο... Έλεγε πολύ καλά λόγια και στα θετικά της διακυβέρνησής του αναφέρθηκε στο εκπαιδευτικό σύστημα της Κούβας. Μου θύμισε ένα περιστατικό, που κάποιος, νομίζω ξένος δημοσιογράφος είπε στον Κάστρο πως στην Κούβα έχουν πάρα πολλές ιερόδουλες, πως η πορνεία ανθεί. Ναι, του απάντησε ο Κάστρο, αλλά οι δικές μας έχουν τελειώσει Πανεπιστήμιο.

Τι να το κάνεις ρε φίλε το Πανεπιστήμιο άμα δεν έχεις να φας; Και αναγκάζεσαι να ξευτιλίζεσαι στον κάθε τουρίστα που έρχεται στο νησί για να περάσει καλά; Θυμάμαι έναν δημοσιογράφο να περιγράφει το ταξίδι του στην Κούβα. Είχε πάει για να γράψει εντυπώσεις στην εφημερίδα του. Σε κάποιο σημείο, ήταν απόγευμα προς βραδάκι, τον γλυκοκοίταζε μία κοπέλα. Πάει και αυτός να της μιλήσει, νομίζοντας πως την είχε ρίξει με τη... μεσογειακή ομορφιά του, και αυτή γονάτισε και πλησίασε το παντελόνι του.

Μεγάλο πρόβλημα η οικονομική υπανάπτυξη στην οποία οδήγησε ο Κάστρο την Κούβα. Καταστροφή τεράστια. Για να μην αναφερθώ στην ανελευθερία που επικρατεί. Ναι, Αλέξη, όλα είναι καλά αν δε σε πειράζει να είσαι πάμφτωχος και να μην επιτρέπεται να διαφωνείς. Πόσο πίσω είσαι, να θεωρείς τον Κάστρο πετυχημένο, καημένε.

Περαστικά στην κ. Γιαννάκου!

2008-02-26T22:47:00.003+02:00

Μετά την άσχημη ιστορία με το πόδι της, η Μαριέττα Γιαννάκου έπαθε σήμερα έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μακάρι να πάνε όλα καλα!